
نفت برنت در میانه اوت ۲۰۲۶ دوباره در کانون توجه بازار قرار گرفته است. قیمت نفت پس از افت شدید در ماههای گذشته، حالا به محدوده ۸۸.۵۲ دلار رسیده و فاصله چندانی با مرز مهم ۹۰ دلار ندارد. قرارداد آتی ماه نخست برنت در پایان معاملات جمعه ۱۴ اوت در بورس ICE با رشد ۱.۴۵ دلار معادل ۱.۶۷ درصد نسبت به روز قبل، در همین سطح تسویه شد. قیمت در معاملات درونروزی نیز بیشتر در محدوده ۸۸.۷۰ تا ۸۸.۸۰ دلار قرار داشت.
این رشد فقط یک نوسان روزانه نیست. برنت در مقیاس هفتگی حدود ۵ تا ۶ درصد بالا آمده و از کفهای ژوئیه در محدوده ۶۸ تا ۸۰ دلار فاصله گرفته است. با این حال، هنوز با سقفهای سال ۲۰۲۶ که حدود ۱۰۰ تا ۱۲۶ دلار بوده، فاصله زیادی دارد. بنابراین پرسش اصلی بازار این است که آیا نفت در حال آغاز یک موج صعودی جدید است یا رشد اخیر بیشتر واکنشی موقت به ریسکهای عرضه بوده است.
در بازار آمریکا نیز WTI در پایان معاملات جمعه به ۸۲.۴۰ دلار رسید و ۱.۴۲ درصد رشد کرد. فاصله برنت و WTI همچنان حدود ۵ تا ۶ دلار است؛ فاصلهای که نشان میدهد برنت همچنان پریمیوم ناشی از ریسکهای عرضه بینالمللی را در خود حفظ کرده است.
محرکهای صعود نفت؛ همچنان تقاضای جهانی در نقش نیروی اصلی ظاهر نشده است
یکی از نکات مهم برای درک حرکت اخیر برنت این است که افزایش قیمت را نباید به معنای بازگشت قدرتمند تقاضای جهانی دانست. بخش مهمی از رشد اخیر همچنان از سمت عرضه شکل گرفته است. اختلالات نفتی در خاورمیانه و ریسکهای مربوط به تنگه هرمز، بازار را نسبت به کمبود عرضه حساس کردهاند و همین موضوع باعث شده هر نشانهای از کاهش جریان نفت، سریعاً در قیمتها منعکس شود.
بسته بودن تنگه هرمز از حدود فوریه ۲۰۲۶ و عبور بخشی از جریان نفت از مسیر خطوط لوله جایگزین، فشار قابل توجهی بر عرضه جهانی ایجاد کرده است. میزان توقف تولید در ژوئیه به بیش از ۵.۵ میلیون بشکه در روز رسید. اگرچه این رقم نسبت به اوجهای قبلی کاهش یافته، اما همچنان به اندازهای بزرگ است که بازار جهانی نفت را در برابر هر اختلال تازه آسیبپذیر نگه دارد.
در همین شرایط، تولید اوپکپلاس در ژوئیه اندکی افزایش یافت و تولید عربستان به حدود ۸.۲۴ میلیون بشکه در روز رسید. اما ظرفیت مازاد تولید همچنان محدود است. این یعنی اگر اختلال تازهای در عرضه ایجاد شود، تولیدکنندگان برای جبران آن فضای چندانی در اختیار ندارند. همین مسئله یکی از مهمترین دلایلی است که اجازه نمیدهد قیمت نفت بهسرعت به سطوح پایینتر بازگردد.
سمت دیگر بازار داستان متفاوتی دارد؛ مصرف جهانی تحت فشار است
اگرچه عرضه فعلاً از قیمت نفت حمایت میکند، اما در سمت تقاضا شرایط چندان امیدوارکننده نیست. برآوردهای مختلف نشان میدهد تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ ممکن است حدود ۱.۱ تا ۱.۶ میلیون بشکه در روز کاهش پیدا کند. آژانس بینالمللی انرژی افت ۱.۶ میلیون بشکه در روز را پیشبینی کرده، در حالی که اوپک همچنان رشد حدود ۰.۶ میلیون بشکه در روز را محتمل میداند؛ هرچند این برآورد نیز نسبت به پیشبینیهای قبلی کاهش یافته است.
این تفاوت دیدگاه مهم است، اما پیام کلی بازار روشنتر از اختلاف اعداد است: تقاضا دیگر آن نیروی قدرتمندی نیست که بتواند بهتنهایی قیمت نفت را به سطوح بالاتر ببرد. قیمت بالای سوخت، کند شدن رشد اقتصادی، افزایش بهرهوری انرژی و فشار بر مصرف در بازارهایی مانند چین و سایر اقتصادهای آسیایی، رشد تقاضا را محدود کرده است.
در چنین شرایطی، حتی اگر برنت بتواند از ۹۰ دلار عبور کند، ادامه مسیر به سمت ۹۵ یا ۱۰۰ دلار نیازمند یک محرک تازه خواهد بود. اگر رشد قیمت فقط بر پایه نگرانی از عرضه باشد، با کاهش این نگرانی احتمال عقبنشینی قیمت نیز افزایش پیدا میکند.
ذخایر پایین فعلاً اجازه افت شدید قیمت را نمیدهد
در کنار اختلالات عرضه، وضعیت ذخایر نیز به نفع قیمت نفت عمل کرده است. برداشت از ذخایر در سال ۲۰۲۶ در سهماهه دوم بیش از ۴.۲ میلیون بشکه در روز و در سهماهه سوم بیش از ۳.۸ میلیون بشکه در روز بوده است. ذخایر تجاری OECD نیز در برخی مناطق نزدیک به کفهای چندساله قرار گرفتهاند.
برای بازار، این موضوع اهمیت زیادی دارد. زمانی که ذخایر پایین باشند، حتی کاهش محدود در عرضه میتواند واکنش شدید قیمت را به دنبال داشته باشد. به همین دلیل، برنت در شرایط فعلی تنها بر اساس میزان تولید روزانه قیمتگذاری نمیشود، بلکه میزان نفت موجود در ذخایر و توان بازار برای جبران یک اختلال احتمالی نیز اهمیت دارد.
با این حال، همین عامل میتواند در ماههای آینده تغییر کند. اگر بخشی از تولید متوقفشده دوباره به بازار برگردد و همزمان تقاضا ضعیف باقی بماند، روند برداشت از ذخایر میتواند متوقف شود و حتی جای خود را به افزایش موجودیها بدهد. چنین شرایطی معمولاً برای قیمت نفت خبر خوبی نیست و میتواند فشار نزولی را افزایش دهد.
بازار نفت بین دو سناریوی کاملاً متفاوت قرار گرفته است
در ماههای گذشته، تنشهای آمریکا و ایران و نگرانی درباره تداوم اختلال در تنگه هرمز، یک «پریمیوم ریسک» قابل توجه به قیمت نفت اضافه کرد. با افزایش امیدها به بازگشایی بخشی از مسیرهای انتقال و کاهش نسبی تنشها، بخشی از این پریمیوم از بازار خارج شده است. با این حال، ریسک عرضه هنوز بهطور کامل از بین نرفته و همین مسئله نوسان قیمت را بالا نگه داشته است.
از یک طرف، ادامه اختلالات، محدود بودن ظرفیت مازاد اوپکپلاس و پایین بودن ذخایر میتواند برنت را به سمت ۹۵ تا ۱۰۰ دلار سوق دهد. از طرف دیگر، رشد عرضه آمریکا و برزیل، ضعف تقاضای جهانی و بازگشت تدریجی تولید خاورمیانه میتواند قیمت را دوباره به سمت سطوح پایینتر برگرداند.
اداره اطلاعات انرژی آمریکا در چشمانداز اوت، میانگین قیمت برنت در سهماهه سوم ۲۰۲۶ را حدود ۸۵ دلار پیشبینی کرده و انتظار دارد قیمت در سال ۲۰۲۷، با عادی شدن شرایط عرضه و تقاضا، به حدود ۶۹ دلار کاهش پیدا کند. سایر دیدگاهها میانگین ۸۰ تا ۹۰ دلار را برای نیمه دوم ۲۰۲۶ محتمل میدانند و احتمال مازاد عرضه در سال ۲۰۲۷ را نیز مطرح میکنند. در صورت بازگشایی کامل تنگه هرمز و ادامه ضعف تقاضا، حتی قیمت ۷۰ دلار یا پایینتر نیز در سناریوهای نزولی مطرح است.
نمودار برنت فعلاً به نفع خریداران است
از نظر تکنیکال، وضعیت کوتاهمدت برنت نسبت به ماههای قبل به شکل محسوسی بهتر شده است. در تایمفریم روزانه، بیشتر میانگینهای متحرک کوتاهمدت SMA/EMA 10 تا 50 در حال تغییر جهت به سمت بالا هستند و مجموعه میانگینهای متحرک در مجموع سیگنال خرید ارائه میکنند.
اما هنوز نمیتوان گفت روند صعودی بلندمدت بهطور کامل تأیید شده است. SMA 100 در محدوده ۹۴.۷۲ دلار همچنان سیگنال فروش دارد، در حالی که SMA 200 در حدود ۸۲.۸۸ دلار سیگنال خرید ارائه میکند. این اختلاف نشان میدهد بازار در یک مرحله گذار قرار گرفته است؛ روند کوتاهمدت صعودی شده، اما برای تغییر کامل تصویر بلندمدت باید مقاومتهای بالاتر شکسته شوند.
شاخصهای مومنتوم نیز در مجموع از خریداران حمایت میکنند. RSI(14) در محدوده ۵۳.۶ قرار دارد و هنوز وارد منطقه اشباع خرید نشده است. MACD(12,26,9) با مقدار حدود ۰.۹۹ سیگنال خرید دارد، Awesome Oscillator مثبت است و Stochastic RSI نیز سیگنال خرید ارائه میکند.
این ترکیب برای بازار یک پیام نسبتاً روشن دارد: فعلاً نشانهای از فرسودگی شدید روند صعودی دیده نمیشود، اما قدرت خریداران هنوز به اندازهای نیست که بتواند بدون مقاومت، قیمت را به سمت سطوح بسیار بالاتر ببرد.
۹۰ دلار؛ مرزی که میتواند مسیر بعدی نفت را مشخص کند
در ساختار پیوت کلاسیک، سطح پیوت برنت حدود ۸۹.۶۶ دلار است. مقاومت نخست ۹۱.۱۴ دلار، مقاومت دوم ۹۳.۰۱ دلار و مقاومت سوم ۹۶.۳۶ دلار قرار دارد. در سمت پایین، حمایتهای مهم در ۸۷.۷۹ دلار، ۸۶.۳۱ دلار و ۸۲.۹۶ دلار دیده میشوند.
به همین دلیل، محدوده ۸۹ تا ۹۰ دلار برای برنت اهمیت ویژهای دارد. اگر قیمت بتواند بالای این محدوده تثبیت شود، احتمال حرکت به سمت ۹۴ تا ۹۶ دلار افزایش پیدا میکند. عبور از این منطقه نیز میتواند بازار را برای آزمایش دوباره محدوده ۹۵ تا ۱۰۰ دلار آماده کند.
اما اگر قیمت در عبور از ۹۰ دلار ناکام بماند، سناریوی دیگری فعال میشود. در این حالت، اولین مقصد مهم میتواند محدوده ۸۶ تا ۸۷ دلار باشد. شکست این حمایت احتمال اصلاح به سمت ۸۵ تا ۸۶ دلار را افزایش میدهد و در صورت تشدید فشار فروش، ۸۲.۹۶ دلار حمایت مهم بعدی خواهد بود.
بنابراین برای مخاطب بازار، پیام نمودار در حال حاضر ساده است: بالای ۹۰ دلار نشانه قدرت بیشتر خریداران است و زیر ۸۶ تا ۸۷ دلار نشانهای از افزایش ریسک اصلاح.
یک الگوی صعودی وجود دارد، اما بازار هنوز تأیید نهایی نداده است
در هفتههای اخیر و پس از جهش ژوئیه، نشانههایی از تشکیل یک پرچم صعودی یا کنج نزولی در نمودار برنت دیده میشود. در صورت شکست سقف این ساختار در محدوده ۸۷.۵۰ تا ۹۰ دلار، الگوی مذکور میتواند زمینه حرکت به سمت ۹۵ تا ۱۰۰ دلار و بالاتر را فراهم کند.
با این حال، حجم معاملات هنوز تأیید قدرتمندی برای این سناریو ارائه نمیکند. حرکت قیمت در نزدیکی میانگین متحرک ۵۰ روزه، تشکیل کندلهای شوتینگاستار و پایین بودن حجم نشان میدهد بازار هنوز برای یک جهش پایدار نیاز به ورود تقاضای بیشتری دارد.
به همین دلیل، احتمال نوسان در یک دامنه محدود یا حتی شکلگیری یک مثلث اصلاحی پیش از حرکت بعدی همچنان وجود دارد. در افق کوتاهمدت یک تا پنج روز، تا زمانی که برنت بالای ۸۷ دلار باقی بماند، سوگیری بازار خنثی متمایل به صعودی است. مقاومت اصلی در ۹۰ تا ۹۱ دلار قرار دارد و عبور از آن میتواند فضای رشد بیشتری ایجاد کند.
جمعبندی؛ نفت برای رسیدن به ۱۰۰ دلار به یک دلیل تازه نیاز دارد
برنت اکنون در نقطهای قرار گرفته که از یک سو نمودار آن نشانههای مثبتی دارد و از سوی دیگر، عوامل بنیادی هنوز اجازه نمیدهند رشد قیمت را یک روند صعودی قطعی و پایدار بدانیم. قیمت ۸۸.۵۲ دلار پس از رشد هفتگی ۵ تا ۶ درصدی نشان میدهد خریداران دوباره کنترل کوتاهمدت بازار را به دست گرفتهاند.
در کوتاهمدت، ۹۰ دلار مهمترین مرز پیش روی بازار است. عبور و تثبیت بالای این سطح میتواند برنت را ابتدا به سمت ۹۱.۱۴ دلار، سپس ۹۳.۰۱ دلار و ۹۶.۳۶ دلار هدایت کند و در صورت تداوم قدرت خرید، محدوده ۹۵ تا ۱۰۰ دلار نیز دوباره در دسترس قرار گیرد.
اما برای رسیدن به ۱۰۰ دلار، صرفاً سیگنالهای تکنیکال کافی نیست. بازار به ادامه اختلالات عرضه، تشدید ریسکهای خاورمیانه یا بهبود محسوس تقاضای جهانی نیاز دارد. در مقابل، اگر عرضه خاورمیانه عادی شود و رشد تولید آمریکا و برزیل ادامه پیدا کند، ضعف تقاضا میتواند برنت را دوباره تحت فشار قرار دهد.
در مجموع، تصویر فعلی را میتوان اینگونه خلاصه کرد: برنت در کوتاهمدت صعودی است، اما هنوز برای یک صعود بزرگتر به تأیید نیاز دارد. حفظ ۸۷ دلار احتمال ادامه رشد را بالا نگه میدارد، شکست ۹۰ تا ۹۱ دلار مسیر را به سمت ۹۵ تا ۱۰۰ دلار باز میکند و از دست رفتن ۸۶ تا ۸۷ دلار میتواند آغاز یک اصلاح جدیتر باشد. بنابراین هفتههای پیش رو برای تعیین اینکه بازگشت نفت یک موج موقت است یا شروع یک روند جدید، اهمیت زیادی خواهد داشت.












