اوراق قرضه قابل معامله در بورس چیست؟

اوراق قرضه قابل معامله در بورس (ETN) نوعی اوراق بهادار بدهی بدون وثیقه هستند که شاخص مبنای اوراق بهادار را دنبال می‌کنند و مانند سهام در یک بورس بزرگ معامله می‌شوند. ETNها مشابه اوراق قرضه هستند اما پرداخت سود ندارند. در عوض، قیمت ETNها مانند سهام نوسان می‌کند.

نکات کلیدی

• یک ورقه قرضه قابل معامله در بورس (ETN) یک ورقه بهادار بدهی بدون وثیقه است که یک شاخص مبنای اوراق بهادار را دنبال می‌کند.
• ETNها مشابه اوراق قرضه هستند اما پرداخت سود دوره‌ای ندارند.
• سرمایه‌گذاران می‌توانند ETNها را در بورس‌های بزرگ، مانند سهام، خرید و فروش کنند و از اختلاف قیمت، پس از کسر هرگونه کارمزد، سود ببرند.

نحوه عملکرد اوراق قرضه قابل معامله در بورس

یک ETN معمولاً توسط مؤسسات مالی صادر می‌شود و بازده خود را بر اساس یک شاخص بازار قرار می‌دهد. ETNها نوعی اوراق قرضه هستند. در سررسید، ETN بازده شاخصی را که دنبال می‌کند، پرداخت خواهد کرد. با این حال، ETNها مانند اوراق قرضه هیچگونه پرداخت سودی ندارند.هنگامی که ETN سررسید می‌شود، مؤسسه مالی کارمزدها را کسر می‌کند و سپس بر اساس عملکرد شاخص مبنا، به سرمایه‌گذار پول نقد می‌دهد. از آنجا که ETNها مانند سهام در بورس‌های بزرگ معامله می‌شوند، سرمایه‌گذاران می‌توانند ETNها را خرید و فروش کنند و از اختلاف بین قیمت خرید و فروش، منهای هرگونه کارمزد، سود کسب کنند.ETNها با صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) متفاوت هستند. ETFها مالک اوراق بهادار در شاخصی هستند که دنبال می‌کنند. به عنوان مثال، یک ETF که S&P 500 را دنبال می‌کند، مالک تمام 500 سهام موجود در S&P خواهد بود.ETNها مالکیت اوراق بهادار را برای سرمایه‌گذاران فراهم نمی‌کنند، بلکه صرفاً بازدهی را که شاخص تولید می‌کند، دریافت می‌کنند. در نتیجه، ETNها مشابه اوراق بهادار بدهی هستند. سرمایه‌گذاران باید به این موضوع اعتماد کنند که صادرکننده بازده را بر اساس شاخص مبنا تضمین می‌کند.ETNها برای اولین بار توسط بانک بارکلیز پی‌ال‌سی در سال 2006 صادر شدند. بانک‌ها و سایر مؤسسات مالی معمولاً ETNها را به قیمت 50 دلار به ازای هر سهم صادر می‌کنند. بخشی از قیمت بازار به نحوه عملکرد شاخص مبنا بستگی دارد.

ریسک‌های ETN

ریسک از صادرکننده ETN

بازپرداخت اصل سرمایه‌گذاری شده، تا حدی، به عملکرد شاخص مبنا بستگی دارد. اگر شاخص کاهش یابد یا به اندازه کافی برای پوشش هزینه‌های مربوط به معامله افزایش نیابد، سرمایه‌گذار در سررسید مبلغ کمتری از آنچه در ابتدا سرمایه‌گذاری کرده بود، دریافت خواهد کرد.توانایی ETN برای بازپرداخت اصل - به علاوه سود حاصل از شاخصی که دنبال می‌کند - به دوام مالی صادرکننده بستگی دارد. در نتیجه، ارزش ETN تحت تأثیر رتبه اعتباری صادرکننده قرار می‌گیرد. ارزش ETN می‌تواند به دلیل کاهش رتبه اعتباری صادرکننده، حتی بدون تغییر در شاخص مبنا، کاهش یابد.سرمایه‌گذاران باید از این خطر آگاه باشند که صادرکننده یک ETN ممکن است قادر به بازپرداخت اصل و نکول در اوراق قرضه نباشد. همچنین، تغییرات سیاسی، اقتصادی، حقوقی یا نظارتی ممکن است بر توانایی مؤسسه مالی در پرداخت به موقع به سرمایه‌گذاران ETN تأثیر بگذارد.مؤسسه مالی صادرکننده ETN ممکن است از آپشن‌ها برای دستیابی به بازده از شاخص استفاده کند، که می‌تواند خطر زیان برای سرمایه‌گذاران را افزایش دهد. آپشن‌ها توافقنامه‌هایی هستند که می‌توانند سود یا زیان را در جایی که صادرکننده حق معامله سهام را با پرداخت حق بیمه در بازار آپشن دارد، افزایش دهند. آپشن‌ها معمولاً قراردادهای کوتاه مدت هستند و حق بیمه‌ها می‌توانند بر اساس شرایط بازار به شدت نوسان داشته باشند.سرمایه‌گذاران همچنین ریسک بسته شدن را دارند، به این معنی که صادرکننده ممکن است بتواند ETN را قبل از سررسید ببندد. در این صورت، به سرمایه‌گذار قیمت فعلی بازار پرداخت می‌شود. اگر قیمت فروش کمتر از قیمت خرید باشد، سرمایه‌گذار می‌تواند زیان ببیند. ویژگی بازخرید زودهنگام یک ETN از ابتدا ذکر شده است.

ریسک در دنبال کردن یک شاخص

قیمت ETN باید شاخص را از نزدیک دنبال کند، اما ممکن است مواقعی وجود داشته باشد که همبستگی خوبی وجود نداشته باشد - که به آن خطاهای ردیابی گفته می‌شود. خطاهای ردیابی در صورت وجود مشکلات اعتباری با صادرکننده و انحراف قیمت ETN از شاخص مبنا رخ می‌دهند.

ریسک از نقدشوندگی

اگر یک مؤسسه مالی تصمیم بگیرد برای مدتی ETN جدید صادر نکند، قیمت ETNهای موجود به دلیل کمبود عرضه می‌تواند به طور قابل توجهی افزایش یابد. در نتیجه، ETNهای موجود می‌توانند با قیمتی بالاتر از ارزش شاخصی که دنبال می‌کنند، معامله شوند. برعکس، اگر بانک ناگهان تصمیم به صدور ETNهای اضافی بگیرد، قیمت ETNهای موجود به دلیل عرضه بیش از حد می‌تواند کاهش یابد.فعالیت معاملاتی برای ETNها می‌تواند کم باشد یا به شدت نوسان داشته باشد. نتیجه می‌تواند قیمت ETNهایی باشد که برای خریداران بسیار بالاتر از ارزش واقعی خود معامله می‌شوند. همچنین، این محصولات ممکن است برای سرمایه‌گذارانی که قصد فروش دارند، با قیمت‌های بسیار پایین‌تر از ارزش خود فروخته شوند. با توجه به قیمت‌های مختلف ETNها، سرمایه‌گذارانی که قبل از سررسید یک ETN را می‌فروشند، می‌توانند سود یا زیان زیادی ببینند.

مزایا

• سرمایه‌گذاران ETN در صورت بالاتر بودن شاخص مبنا در سررسید، سود کسب می‌کنند.
• سرمایه‌گذاران نیازی به مالکیت اوراق بهادار مبنای شاخصی که دنبال می‌کنند، ندارند.
• اوراق قرضه قابل معامله در بورس در بورس‌های بزرگ معامله می‌شوند.

معایب

• اوراق قرضه قابل معامله در بورس پرداخت سود منظم ندارند.
• ETNها ریسک نکول دارند زیرا بازپرداخت اصل منوط به دوام مالی صادرکننده است.
• حجم معاملات می‌تواند کم باشد و باعث شود قیمت ETNها با قیمت بالاتری معامله شوند.
• اگر ETN شاخص مبنا را از نزدیک دنبال نکند، ممکن است خطاهای ردیابی رخ دهد.

برخورد مالیاتی با ETNها

به طور معمول، تفاوت بین قیمت خرید و قیمت فروش ETN باید برای اهداف مالیات بر درآمد به عنوان سود یا زیان سرمایه در نظر گرفته شود. سرمایه‌گذار ممکن است سود را تا زمان فروش یا سررسید ETN به تعویق بیندازد. با این حال، سرمایه‌گذاران باید برای هرگونه پیامد مالیاتی احتمالی که ممکن است برای وضعیت خاص آنها وجود داشته باشد، از یک متخصص مالیات مشاوره بگیرند.

مثالی از یک ETN

JPMorgan Alerian MLP Index ETN (AMJ) یک ETN زیرساخت انرژی است. این شرکت‌ها را در بخش انرژی که مشارکت‌های محدود اصلی (MLP) هستند، دنبال می‌کند. MLPها مشارکت‌های معامله شده در بورس هستند که برخی از آنها مسئول ساخت زیرساخت‌های انرژی در ایالات متحده هستند.

AMJ تا 8 مه 2024، 3.39 میلیارد دلار دارایی و نسبت هزینه 0.85٪ دارد. از سال 2019، این ETN بین تقریباً 6 تا 29 دلار به ازای هر سهم معامله شده است.

سرمایه‌گذاران باید ریسک‌های موجود در ETNها را در نظر بگیرند. این ریسک‌ها نه تنها شامل ریسک اعتباری صادرکننده بلکه ریسک کاهش قابل توجه قیمت سهام ETN مانند مورد AMJ نیز می‌شود.