ساخت امپراتوری چیست؟

در دنیای شرکت‌ها، این در سطح درون‌سازمانی دیده می‌شود، زمانی که مدیران یا مدیران اجرایی بیشتر نگران گسترش واحدهای تجاری خود، سطوح کارکنان و ارزش دلاری دارایی‌های تحت کنترل خود هستند تا توسعه و اجرای راه‌هایی برای سود بردن سهامداران.

ساخت امپراتوری همچنین می‌تواند در عرصه عمومی بزرگ‌تر رخ دهد، زمانی که شرکت‌ها اقداماتی برای خرید رقبا یا سایر شرکت‌هایی که ممکن است یکپارچگی بالادستی یا پایین‌دستی یا سایر هم‌افزایی‌ها را ارائه دهند، انجام می‌دهند.

یک شرکت ممکن است تلاش کند تا سهم بازار بزرگ‌تری را کنترل کند یا یک کنگلومرا تشکیل دهد تا به صنایع دیگر شاخه‌بندی کند، در تلاش برای افزایش نفوذ، دارایی‌های تحت کنترل و تأثیرگذاری شرکت.

نکات کلیدی

• ساخت امپراتوری پیگیری برای افزایش اندازه، دامنه و نفوذ قدرت یک فرد یا سازمان است.
• افزایش سهم بازار، قدرت خرید یا نفوذ در معاملات همه عناصری از ساخت امپراتوری هستند.
• ساخت امپراتوری می‌تواند برای یک شرکت منفی تلقی شود، زیرا مدیریت ممکن است بیش از حد روی کنترل منابع و نفوذ تمرکز کند تا تخصیص بهینه منابع و حداکثر کردن سود.
• ساخت امپراتوری می‌تواند از طریق استراتژی‌های مختلفی از جمله ادغام‌ها و تملک‌ها، یکپارچگی عمودی و اتحادهای استراتژیک انجام شود.
• مزایای ساخت امپراتوری شامل اقتصاد مقیاس احتمالی برای شرکت، امنیت شغلی برای سازندگان امپراتوری و افزایش اعتبار (برای شرکت و سازندگان امپراتوری) است.

نحوه عملکرد ساخت امپراتوری

ساخت امپراتوری معمولاً برای یک شرکت ناسالم تلقی می‌شود، زیرا مدیران اغلب بیشتر نگران به‌دست‌آوردن کنترل بیشتر بر منابع هستند تا تخصیص بهینه منابع.

کنترل‌های شرکتی که توسط هیئت مدیره و مدیریت ارشد شرکت اعمال می‌شود، قرار است از ساخت امپراتوری در میان رده‌های شرکت جلوگیری کند.

در مقیاس بزرگ‌تر، ممکن است منجر به تملک‌ها یا تصمیماتی شود که در نهایت به نفع سهامداران نیست، سلامت مالی شرکت را افزایش نمی‌دهد یا پایداری بلندمدت شرکت را تقویت نمی‌کند.

اقتصاددانان به این تضاد منافع بالقوه بین مدیریت و سهامداران به‌عنوان هزینه نمایندگی اشاره می‌کنند.

عدم غربالگری سازندگان امپراتوری می‌تواند منجر به اقدامات شرکتی شود که لزوماً بهترین فرصت‌های رشد را برای شرکت و سهامدارانش فراهم نمی‌کنند، مانند تملک‌هایی که برای افزایش کنترل مدیران اجرایی شرکت انجام می‌شوند.

استراتژی‌های ساخت امپراتوری

ساخت امپراتوری می‌تواند از طریق استراتژی‌های مختلفی انجام شود. بیایید به چند روش اصلی نگاه کنیم.

ادغام‌ها و تملک‌ها

رشد از طریق تملک، تاکنون، رایج‌ترین استراتژی مورد استفاده برای ساخت امپراتوری است. هیچ راه ساده‌تری برای رشد سریع اندازه و دامنه شرکت شما وجود ندارد تا اینکه به سادگی شرکت‌های دیگر را بخرید. البته، این استراتژی پر از ریسک است، زیرا تیم‌های رهبری «خریدار سریالی» اغلب بیش از حد پرداخت می‌کنند یا به صنایعی وارد می‌شوند که به سادگی مناسب نیستند.

یکپارچگی عمودی

یکپارچگی عمودی یک استراتژی رشد است که شامل کنترل تمام بخش‌های زنجیره تأمین: تأمین‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و/یا مکان‌های خرده‌فروشی است. این استراتژی برای ساخت امپراتوری مؤثر است، زیرا به رهبری اجازه می‌دهد تا شرکت را گسترش دهد در حالی که همچنان کارایی را حفظ می‌کند.

اتحادهای استراتژیک

تشکیل اتحادهای استراتژیک راه مؤثر دیگری برای ساخت امپراتوری‌هاست. با ایجاد اتحادهای قدرتمند، یک شرکت می‌تواند به شکلی منسجم و قابل پیش‌بینی رشد کند. یک مثال خوب زمانی است که شرکت‌های دفاعی از قراردادهای دولتی برای گسترش سریع استفاده می‌کنند.

واقعیت مهم: در دهه ۱۸۷۰، اندرو کارنگی از یکپارچگی عمودی به‌عنوان یکی از استراتژی‌های اصلی خود برای ساخت امپراتوری عظیم آهن و فولاد استفاده کرد.

مزایا و معایب ساخت امپراتوری

از دیدگاه شرکت، اگر به درستی انجام شود، ساخت امپراتوری می‌تواند به اقتصاد مقیاس احتمالی، کارایی هزینه و عملیات ساده‌شده منجر شود. یکپارچگی عمودی، به‌ویژه، راهی مؤثر برای گسترش شرکت در حالی که همچنان کارآمد است، می‌باشد.

از دیدگاه رهبری سازنده امپراتوری، ساخت امپراتوری می‌تواند هم امنیت شغلی و هم قابلیت ارتقاء را به حداکثر برساند. در نهایت، ساخت امپراتوری می‌تواند اعتبار را هم برای شرکت و هم برای سازندگان امپراتوری افزایش دهد.

اما همان‌طور که قبلاً اشاره کردیم، ساخت امپراتوری اغلب منجر به تضاد منافع بین مدیریت و ذی‌نفعان آن می‌شود. به عبارت دیگر، تصمیمات مدیریتی که اندازه و دامنه یک شرکت را گسترش می‌دهند، اغلب به نفع سهامداران یا تقویت سلامت بلندمدت کسب‌وکار نیست.

مزایای ساخت امپراتوری

• اقتصاد مقیاس احتمالی، کارایی هزینه، عملیات ساده‌شده (برای شرکت)
• حداکثر کردن امنیت شغلی و قابلیت ارتقاء (برای سازندگان امپراتوری)
• افزایش اعتبار (برای شرکت و سازندگان امپراتوری)

معایب ساخت امپراتوری

• تضاد منافع بین سازندگان امپراتوری (مدیریت) و ذی‌نفعان
• تخصیص ناکارآمد منابع شرکت

مثال از ساخت امپراتوری

برای مثال، اگر باب یک مدیر میانی در شرکت XYZ باشد و شروع به استخدام تعداد زیادی پرسنل و راه‌اندازی پروژه‌هایی کند که نفوذ او را بر سایر بخش‌های شرکت XYZ افزایش دهد، باب می‌تواند به‌عنوان یک سازنده امپراتوری درون‌شرکتی دیده شود.

هزینه اضافی حقوق کارکنان جدید و هزینه‌های موردنیاز برای راه‌اندازی پروژه‌ها ممکن است به شرکت XYZ آسیب برساند، در حالی که باب نفوذ و پروفایل شخصی خود را در شرکت افزایش می‌دهد. این تمایل یک مشکل اصلی-نماینده ایجاد می‌کند که در نهایت می‌تواند موفقیت شرکت را تضعیف کند.

مهم: این اصطلاح نباید با ساختمان امپراتوری استیت اشتباه گرفته شود.

سؤالات متداول درباره ساخت امپراتوری امپراتوری خانوادگی چیست؟

امپراتوری خانوادگی یک شرکت یا بنگاه بزرگ است که عمدتاً توسط یک خانواده کنترل می‌شود. امپراتوری‌های خانوادگی معروف در تاریخ شامل والتون‌ها (والمارت)، خانواده مارس (شکلات مارس)، تامسون‌ها (تامسون رویترز) و جانسون‌ها (S.C. Johnson) هستند.

بلوک‌های ساختمانی یک امپراتوری چیست؟

پنج بلوک ساختمانی اصلی یک امپراتوری شامل رهبری قوی، موقعیت مالی محکم، استراتژی‌های عملی، تخصیص مؤثر منابع و پروتکل‌های مدیریت ریسک قوی است.

ساخت امپراتوری چگونه با هرم بوروکراسی مرتبط است؟

به طور کلی، یک سازمان بوروکراتیک به شکل یک هرم است، با رئیس یا مدیرعامل در بالاترین نقطه. معاونان رئیس به رئیس/مدیرعامل گزارش می‌دهند، مدیران به معاونان گزارش می‌دهند و غیره.

این مفهوم با ساخت امپراتوری مرتبط است، زیرا افراد اغلب بیشتر نگران به‌دست‌آوردن کنترل بیشتر بر منابع (رشد لایه‌های هرم «زیر» خودشان) هستند تا کارآمد بودن.