به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، فولکسواگن، بزرگترین سازنده خودروی آلمان، وارد یکی از سختترین دورههای فعالیت خود شده است؛ دورهای که در آن کاهش فروش جهانی، فشار تعرفههای آمریکا، افت تقاضا برای خودروهای برقی و رقابت سنگین در بازار چین همزمان شدهاند. این گروه صنعتی در جدیدترین برنامه اصلاحی خود، کاهش ۳۵ هزار شغل را تا پایان دهه هدف گرفته و اعلام کرده که برای نخستینبار مجبور به توقف بخشی از تولید در کارخانههای داخلی آلمان خواهد شد. مدیران فولکسواگن اعتراف میکنند که شرایط نسبت به سال گذشته نهتنها بهتر نشده بلکه «بحرانیتر» نیز شده است؛ موضوعی که اکنون بحثهای گستردهای را درباره آینده این غول صنعتی برانگیخته است.
فشارهای ساختاری؛ از چین تا تعرفههای واشنگتن
رشد کند اقتصاد جهانی و رقابت بیرحمانه برندهای چینی در حوزه خودروهای برقی، سهم فولکسواگن را در بزرگترین بازار جهان کاهش داده است. همزمان، سیاست تعرفهای دولت آمریکا تنها در سال جاری پنج میلیارد یورو هزینه اضافی بر دوش این شرکت گذاشته و قدرت رقابتی آن را در بازار آمریکای شمالی پایین آورده است. در اروپا نیز تقاضا برای خودروهای الکتریکی هنوز به سطحی نرسیده که بتواند بار توسعه سنگین فولکسواگن را جبران کند. این مجموعه از عوامل باعث شده است گروه فولکسواگن با ترکیبی از فشارهای بیرونی و چالشهای داخلی روبهرو شود که بهطور بیسابقهای حاشیه سود شرکت را تهدید میکند.
چالش ساختار مدیریتی و میراث حاکمیتی قدیمی
بحران امروز فولکسواگن تنها اقتصادی نیست؛ ساختار پیچیده مدیریتی و نفوذ چندلایه سهامداران نیز نقش مهمی در دشوار شدن اصلاحات دارد. میراث دوران پیهخ و همچنین سلطه طولانیمدت دولت ایالت ساکسونی سفلا و اتحادیههای کارگری، انعطافپذیری تصمیمگیری را محدود کرده است. تجربه سنگین «دیزلگیت» نیز که با بیش از ۳۰ میلیارد یورو هزینه حقوقی همراه شد، هنوز سایه خود را بر شرکت حفظ کرده و اعتماد عمومی به این برند را کاملاً بازنگردانده است. تحلیلگران معتقدند فولکسواگن برای عبور از بحران باید از ساختارهای دیرپای خود فاصله گرفته و مدیریت شفافتری را در پیش بگیرد.
شوک به خطوط تولید آلمان؛ کوچکسازی ناگزیر یک امپراتوری
برنامه اصلاحات، قلب امپراتوری فولکسواگن را نشانه گرفته است: کاهش ۴۰ درصدی ظرفیت تولید داخلی آلمان، حذف بیش از ۷۰۰ هزار ظرفیت مونتاژ، تعطیلی عملی کارخانههای درسدن و اوسنابروک و کوچکسازی بخشی از خطوط تولید در ولفسبورگ. کارخانه درسدن که سالها ویترین تکنولوژی آلمان بود، به یک مرکز توسعه و نوآوری تبدیل میشود و اوسنابروک بهدلیل نبود محصولات جدید در آستانه فروش قرار دارد. در مقابل، مدیران شرکت اعلام کردهاند که هزینه تولید در برخی سایتها تا ۳۰ درصد کاهش یافته و بخش مهمی از فرآیند خروج داوطلبانه کارکنان نیز تکمیل شده است. با این حال، این تغییرات بزرگ تصویر جدیدی از آینده اشتغال صنعتی آلمان ترسیم میکند.
آیندهای دشوار اما قابل احیا
فولکسواگن در نقطهای ایستاده است که هم تهدیدهای جدی و هم فرصتهای قابل اتکا پیش روی آن قرار دارد. از یکسو کاهش سهم بازار، رقابت سنگین برندهای چینی و فشارهای تجاری جهانی این گروه را مجبور به کوچکسازی و بازتعریف مدل کسبوکار کرده است. اما از سوی دیگر، نشانههایی از بازگشت تدریجی در بازار خودروهای برقی اروپا دیده میشود؛ سهم یکچهارمی فولکسواگن از بازار برقی اروپا و رشد قابلتوجه فروش مدلهای جدید نشان میدهد که شرکت هنوز ظرفیت رقابت دارد.
با این وجود، بسیاری از کارشناسان بر این باورند که اصلاحات کنونی تنها نقطه آغاز است و فولکسواگن برای عبور کامل از بحران باید به سرعت ساختار مدیریتی خود را چابکتر کرده و سرمایهگذاریهای هوشمندانهتری در حوزه الکتریکیسازی انجام دهد. آینده این غول صنعتی همچنان دشوار است، اما غیرقابل احیا نیست؛ بهشرط آنکه مسیر تغییر نیمهکاره رها نشود.















نظرات کاربران