وام ۱ میلیاردی مسکن؛ قسط ۲۰ میلیونی چه کسانی را واقعاً یاری می‌کند؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، سقف وام خرید مسکن در جدیدترین دستورالعمل بانکی تا ۱ میلیارد تومان افزایش یافته است. با این حال، قسط ماهانه این تسهیلات که به نزدیک ۲۰ میلیون تومان می‌رسد، برای بخش بزرگی از خانوارهای کم‌درآمد قابل پرداخت نیست. همین شکاف میان سقف اسمی وام و توان واقعی بازپرداخت، صف متقاضیان را به‌طور محسوسی محدود کرده است.

چرا قسط ۲۰ میلیونی سنگین است؟

قسط ۲۰ میلیون تومان در ماه یعنی خانوار باید درآمد ثابت و قابل اتکایی به‌مراتب بالاتر از این رقم داشته باشد؛ بانک‌ها معمولاً نسبت قسط به درآمد را محدود می‌کنند تا ریسک نکول کاهش یابد. برای خانواری با درآمد نزدیک به میانگین جامعه، اختصاص این حجم از درآمد ماهانه به بازپرداخت وام، هزینه‌های ضروری زندگی را به خطر می‌اندازد. به همین دلیل بسیاری از متقاضیان، با وجود تمایل، در همان مرحله ارزیابی توان بازپرداخت کنار گذاشته می‌شوند.

متقاضی واقعی چه کسی است؟

کارشناسان بانکی معتقدند دایره واقعی بهره‌مندان این تسهیلات را باید میان خانوارهایی جست که علاوه بر درآمد کافی، آورده نقدی قابل‌توجهی نیز در اختیار دارند. آورده اولیه یعنی بخشی از قیمت ملک که خریدار پیش از دریافت وام باید از منابع شخصی تأمین کند؛ همین رقم به‌تنهایی برای بسیاری از متقاضیان کم‌درآمد یک مانع جدی است. در نتیجه، افزایش سقف وام به‌تنهایی برای گروه‌های کم‌درآمد راهگشا نیست، مگر آنکه با تسهیل شرایط آورده یا طولانی‌ترشدن دوره بازپرداخت همراه شود.

این وضعیت یک الگوی آشنا در بازار مسکن را دوباره برجسته می‌کند: سیاست‌های حمایتی روی کاغذ سقف تسهیلات را بالا می‌برند، اما توان بازپرداخت خانوارها با همان سرعت رشد نمی‌کند. نتیجه عملی، هدایت منابع بانکی به سمت خانوارهای با درآمد متوسط رو به بالاست، نه لزوماً گروه‌هایی که بیشترین نیاز مسکن را دارند. برای هر خانواری که مسیر خانه‌دار شدن را از دریچه وام بانکی دنبال می‌کند، ارزیابی دقیق نسبت قسط به درآمد، پیش از هرگونه اقدام، نخستین گام ضروری خواهد بود.