به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ای‌تی‌اف ترندز (ETF Trends)، شاخص‌هایی که اغلب سرمایه‌گذاران برای رصد بازار از آن‌ها استفاده می‌کنند، دیگر شبیه ۵ سال گذشته نیستند. ترکیب این شاخص‌ها به‌مرور تغییر کرده و همین موضوع سطح ریسک واقعی سبدهای سرمایه‌گذاری را تحت‌تأثیر قرار داده است.
بسیاری از سرمایه‌گذاران از این نکته آگاه‌اند که شاخص‌های اصلی بازار سهام، از جمله شاخص‌های مبتنی بر شرکت‌های بزرگ آمریکایی، در چند دهه اخیر بی‌سابقه متمرکز شده‌اند. بخش بزرگی از وزن این شاخص‌ها اکنون در اختیار تعداد محدودی شرکت فناوری با ارزش بازار بسیار بالاست. این یعنی عملکرد کل شاخص، بیش از گذشته به تصمیم‌های چند شرکت خاص وابسته است.
ریسک پنهان در بازار اوراق قرضه
کم‌تر کسی به این موضوع توجه دارد که بازار اوراق قرضه نیز دچار همین روند تمرکز شده است. بخشی از این تمرکز به افزایش سهم اوراق دولتی بلندمدت در شاخص‌های مرجع بدهی برمی‌گردد. این تغییر، ریسک دیرش (Duration Risk) شاخص‌ها را بالا برده است؛ اصطلاحی که به حساسیت قیمت اوراق قرضه نسبت به تغییرات نرخ بهره اشاره دارد. هرچه سررسید اوراق در یک سبد طولانی‌تر باشد، نوسان قیمت آن در واکنش به تصمیم بانک‌های مرکزی بیشتر می‌شود.
نتیجه عملی این دو روند برای سرمایه‌گذاران عادی روشن است؛ کسی که در یک صندوق شاخصی سهام یا اوراق قرضه سرمایه‌گذاری می‌کند، ممکن است تصور کند سبدی متنوع و کم‌ریسک در اختیار دارد. اما داده‌های ساختاری نشان می‌دهد سطح تمرکز و حساسیت این سبدها به تغییرات نرخ بهره، در مقایسه با گذشته به‌طور محسوسی بالاتر رفته است.
این تحولات باعث شده برخی مدیران دارایی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری به بازنگری در تعریف شاخص مرجع روی بیاورند. تحلیل‌گران بازار معتقدند شناخت دقیق‌تر از ترکیب داخلی شاخص‌ها، پیش از تصمیم‌گیری مالی، اهمیت بیشتری نسبت به سال‌های گذشته پیدا کرده است.
نظرات کاربران