به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، قیمت گندم در بازارهای جهانی با رشد ۴۰ درصدی به بالاترین سطح سهونیم سال اخیر رسیده است. معنای ساده این عدد روشن است: محمولهای که پیشتر ۱۰۰ دلار قیمت داشت، اکنون حدود ۱۴۰ دلار هزینه دارد. گندم ماده اولیه نان، آرد، ماکارونی و بخشی از خوراک دام است. به همین دلیل گرانی آن دیر یا زود در سبد خرید خانوارها دیده میشود.
این افزایش قیمت در شرایطی رخ داده که تولید جهانی گندم در سال ۲۰۲۶ دومین رکورد تاریخ را ثبت کرده است. به بیان دیگر، مشکل اصلی کمبود محصول نیست. مشکل در رساندن گندم از مزرعه به بازار مصرف است. اختلال در مسیرهای دریای سیاه و بحران تنگه هرمز هزینه حمل و نهادههای کشاورزی را بالا برده است.
چرا محصول بیشتر، نان ارزانتر نشد؟
در حالت عادی، عرضه بیشتر قیمت را پایین میآورد. اما امسال دو عامل این رابطه را برهم زده است. عامل نخست دریای سیاه است. روسیه و اوکراین از بزرگترین صادرکنندگان گندم جهان هستند و سهمی در حدود یکچهارم صادرات جهانی دارند. هر اختلال در بنادر این منطقه، بخش بزرگی از عرضه را از دسترس خریداران دور میکند.
عامل دوم تنگه هرمز است. این آبراه مسیر عبور بخش مهمی از نفت و کود شیمیایی جهان است. گرانتر شدن سوخت، کرایه کشتی و بیمه حمل را بالا میبرد. افزایش قیمت کودهایی مانند اوره هم هزینه کاشت فصل بعد را برای کشاورزان در سراسر جهان افزایش میدهد.
کشمکش خریدار و فروشنده در بازار غلات
دادهها نشان میدهد کشورهای واردکننده برای تأمین ذخایر خود با هزینه بالاتری روبهرو هستند. فروشندگان به پشتوانه هزینههای بیشتر حمل، قیمت بالاتری طلب میکنند. خریداران هم به دلیل نگرانی از ادامه اختلال، کمتر امکان صبر کردن دارند. نتیجه این کشمکش فعلاً به سود طرف فروشنده بوده است.
برای کشورهایی که بخشی از گندم مصرفی خود را وارد میکنند، اثر این افزایش دولایه است. قیمت جهانی بالاتر میرود و در همان حال نرخ ارز هم در هزینه نهایی واردات نقش دارد. هرچه وابستگی به واردات بیشتر باشد، فشار بر هزینه آرد و محصولات نانی نیز محتملتر است.
مسیر قیمتها در ماههای آینده به وضعیت مسیرهای حمل وابسته است. اگر تردد در دریای سیاه و تنگه هرمز به حالت عادی برگردد، محصول رکوردی امسال میتواند بخشی از فشار را جبران کند. در غیر این صورت، انتظار میرود هزینه حمل همچنان عامل تعیینکننده قیمت غلات باقی بماند.















نظرات کاربران