به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از زیرو هج، گلدمن ساکس ریسک افزایش قیمت مواد غذایی را همچنان بالا میداند. این در حالی است که قیمت آتی گندم، یعنی قیمت قراردادهای خرید برای تحویل در آینده، به پایینترین سطح در بیش از ۲ ماه اخیر رسیده است.
تیم کالایی این بانک سرمایهگذاری میگوید افت اخیر یک اصلاح قیمتی است و پایان نگرانی نیست. شاخص کشاورزی «بیسیاوام» (BCOM)، که قیمت سبدی از کالاهای کشاورزی را دنبال میکند، ۱۹ درصد از سال گذشته بالاتر است. این یعنی مواد اولیه نان، روغن و شکر امسال گرانتر از پارسال معامله میشود و فشار آن میتواند به قیمتهای مصرفی برسد.
کدام کالاها گران شدهاند
این شاخص از ۱۰۰ در ابتدای سال به حدود ۱۲۰ رسیده است. روغن سویا و شکر هر کدام ۳۲ درصد، گندم ۳۱ درصد، کنجاله سویا (خوراک اصلی دام) ۲۹ درصد و پنبه ۲۶ درصد نسبت به سال قبل رشد کردهاند. در مقابل، کاکائو ۶ درصد و قهوه ۲۲ درصد ارزانتر شدهاند.
به باور گلدمن، اصلاح سپتامبر به آمریکا برمیگردد. دادههای دولت آمریکا نشان داد ذخایر ذرت کمتر از انتظار تنگ است. سفتهبازان نیز موقعیت خرید خود را کاهش دادند و «ریسکپریمیوم» یعنی بهای اضافهای که بازار برای نگرانی میپردازد، از قیمتها کم شد. به نوشته این بانک، ریسکهای بنیادین همچنان پابرجاست.
سه ریسک پیش رو
نخست، کود شیمیایی. حدود یکسوم صادرات جهانی کود از تنگه هرمز میگذرد و این جریان همچنان پایین است. صادرات پس از بستهشدن تنگه در مارس افت کرد، در یک مقطع کوتاه به بیش از ۲ برابر میانگین ۲۰۲۵ رسید و دوباره کاهش یافت. کود گرانتر هزینه تولید را بالا میبرد. افزایش قیمت گازوئیل و بالارفتن الزام سوخت زیستی در برزیل، هند و اندونزی هم بخشی از محصول را به سمت سوخت میبرد.
دوم، دریای سیاه که ۱۵ تا ۲۰ درصد تجارت جهانی غلات از آن میگذرد. صادرات گندم اوکراین پس از یک جهش میانسال دوباره زیر میانگین ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ آمده است. به نوشته بلومبرگ، حملههای آخر هفته میان روسیه و اوکراین توافق برای از سرگیری صادرات را «کماحتمالتر» کرده است. بازار فعلاً به عرضه کافی در جاهای دیگر شرط بسته و گلدمن این خوشبینی را بیش از حد میداند.
سوم، النینو، پدیدهای اقلیمی که با گرمشدن آبهای اقیانوس آرام الگوی بارش جهان را جابهجا میکند. گلدمن احتمال رسیدن آن به قدرت «فوقالعاده» را ۸۱ درصد میداند؛ یعنی دمای شاخص «نینو ۳٫۴» دستکم ۲٫۰ درجه سانتیگراد بالاتر از حد نرمال برود. این رقم از بیش از ۹۰ درصد در سپتامبر پایینتر آمده، اما همچنان بیش از ۴ برابر احتمال عدم وقوع است. خطر سیل در کمربند ذرت و سویای آمریکا و خشکسالی در برزیل، هند، تایلند، غرب آفریقا و جنوب شرق آسیا همزمان مطرح است.
گلدمن عامل چهارمی هم نام میبرد: سیاستگذاری. ممنوعیت صادرات و ذخیرهسازی احتیاطی کشورها میتواند عرضه جهانی را بیش از خود اختلال اولیه کم کند. اگر یک کشور صادرات برنج را ممنوع کند، دیگران معمولاً مسیر مشابه را در پیش میگیرند. گزارش بعدی سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA) درباره النینو در نوامبر منتشر میشود و تصویر روشنتری از این ریسک میدهد.















نظرات کاربران