به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، وزارت راه و شهرسازی قصد دارد ۲۳۰ هزار واحد زمین در روستاها را برای ساخت مسکن واگذار کند. معاون مسکن و ساختمان این وزارتخانه تسهیل و تسریع عرضه زمین را در کنار طرح‌های حمایتی و مسکن ملی از اولویت‌های اصلی دولت دانست. به گفته او، سیاست عرضه زمین باید جلوی حبس اراضی را بگیرد و راه ساخت‌وساز و سکونت را برای مردم باز کند.
اهمیت این خبر به سهم زمین در قیمت خانه برمی‌گردد. در بسیاری از مناطق، زمین بخش بزرگی از قیمت تمام‌شده ۱ واحد مسکونی را تشکیل می‌دهد. بنابراین افزایش عرضه زمین می‌تواند بخشی از فشار هزینه ساخت را کم کند. برای خانواده‌هایی که سال‌ها در انتظار خانه‌دار شدن مانده‌اند، این موضوع اثری مستقیم دارد.
حبس اراضی یعنی چه؟
حبس اراضی یعنی نگه‌داشتن زمین قابل ساخت برای مدت طولانی بدون آنکه روی آن ساختمانی ساخته شود. دارنده زمین، چه نهاد عمومی باشد و چه بخش خصوصی، به‌جای ساخت منتظر افزایش قیمت می‌ماند. در نتیجه عرضه کم می‌شود و قیمت زمین‌های باقی‌مانده بالا می‌رود. در بازار زمین، کشمکش اصلی میان تقاضای مصرفی برای سکونت و نگه‌داشتن زمین با هدف سرمایه‌گذاری است.
تأکید معاون وزیر بر این مفهوم نشان می‌دهد که سیاست‌گذار مشکل را فقط کمبود منابع مالی نمی‌داند. از نگاه او، زمینی که وجود دارد اما به مرحله ساخت نمی‌رسد، بخشی از مشکل بازار است. به همین دلیل، واگذاری زمین زمانی اثرگذار است که به ساخت واقعی خانه بینجامد.
اثر طرح بر بازار و پرسش‌های بی‌پاسخ
برای درک بزرگی این رقم، اگر روی هر زمین یک خانه ساخته شود و هر خانوار حدود ۳ نفر باشد، این تعداد خانه برای نزدیک به ۷۰۰ هزار نفر جا دارد. این جمعیت با جمعیت یک شهر بزرگ استانی قابل مقایسه است. با این حال، زمین‌ها در روستاها قرار دارند و بیش‌ترین اثر مستقیم طرح در روستاها و شهرهای کوچک خواهد بود. انتظار نمی‌رود این طرح به‌تنهایی قیمت مسکن را در کلان‌شهرها جابه‌جا کند.
در این اظهارات به جزئیاتی مانند زمان‌بندی، شرایط متقاضیان و قیمت واگذاری اشاره‌ای نشده است. هزینه مصالح و میزان دسترسی به وام بانکی نیز مشخص می‌کند که چه تعداد از این زمین‌ها در عمل به خانه تبدیل شوند. تجربه طرح‌های پیشین مسکن نشان می‌دهد که فاصله میان واگذاری زمین و تحویل خانه ممکن است طولانی شود. پیامد نهایی این برنامه به همین متغیرها وابسته است.
نظرات کاربران