به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، یک بررسی تازه روی آگهی‌های اجاره آپارتمان در مناطق ۱۵ تا ۲۱ تهران منتشر شده است. این بررسی میانگین ودیعه پیشنهادی را برای واحدهای ۷۰ تا ۱۰۰ مترمربعی با عمر بنای حداکثر ۱۰ سال استخراج کرده است. نتیجه آن تصویری از سطح قیمت در بخشی از شهر است که بخش بزرگی از مستأجران تهرانی در آن زندگی می‌کنند.
اهمیت این داده در زمان انتشار آن است. فصل اصلی جابه‌جایی مستأجران با پایان تابستان رو به اتمام است و بسیاری از خانوارها در مهرماه یا قرارداد را تمدید کرده‌اند یا هنوز در جست‌وجوی خانه هستند. برای گروه دوم، میانگین آگهی‌ها نقطه شروع برآورد بودجه و مذاکره با مالک است.
چرا جنوب تهران شاخص مهمی است
مناطق ۱۵ تا ۲۱ در مقایسه با شمال و مرکز شهر، گزینه خانوارهایی است که به دنبال هزینه مسکن پایین‌تر هستند. به همین دلیل، تغییر قیمت در این مناطق اثر مستقیم‌تری بر بودجه گروه‌های با درآمد متوسط و پایین دارد. هر افزایش ودیعه در این بخش از شهر، دامنه گزینه‌های ارزان‌تر را برای مستأجران محدودتر می‌کند.
معیارهای این بررسی نیز هدفمند انتخاب شده است. متراژ ۷۰ تا ۱۰۰ متر، رایج‌ترین اندازه واحد برای خانوارهای ۳ تا ۴ نفره است. شرط عمر بنای حداکثر ۱۰ سال هم واحدهای نوساز و نسبتاً نوساز را جدا می‌کند؛ یعنی این ارقام معمولاً بالاتر از میانگین کل واحدهای منطقه است.
قیمت آگهی با قیمت قرارداد یکی نیست
یک نکته در خواندن این داده‌ها تعیین‌کننده است. رقم آگهی، قیمت پیشنهادی مالک است، نه رقم نهایی قرارداد. در عمل، کشمکش مالک و مستأجر بر سر ودیعه و اجاره ماهانه اغلب به رقمی متفاوت با قیمت آگهی ختم می‌شود. فاصله این دو رقم به شرایط بازار در هر محله و میزان تقاضا بستگی دارد.
ودیعه همان مبلغی است که مستأجر در آغاز قرارداد نزد مالک می‌گذارد و در پایان پس می‌گیرد. بسیاری از قراردادها ترکیبی از ودیعه و اجاره ماهانه است و بخشی از ودیعه با توافق طرفین به اجاره ماهانه تبدیل می‌شود. به همین دلیل، مقایسه دو آگهی تنها با اتکا به رقم ودیعه، تصویر کاملی از هزینه واقعی سکونت به دست نمی‌دهد.
نظرات کاربران