به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، وزارت راه و شهرسازی اجاره‌بهای واحدهای حمایتی طرح مسکن استیجاری را پلکانی کرده است. در روش تازه، همه مستاجران مبلغی یکسان نمی‌پردازند و هر خانوار به تناسب درآمد خود اجاره می‌دهد. خانوارهایی که درآمد کمتری دارند، در پله‌های پایین‌تر اجاره قرار می‌گیرند.
اهمیت این تصمیم در وزن اجاره در سبد هزینه خانوار است. برای بسیاری از مستاجران شهری، اجاره‌بها بزرگ‌ترین هزینه ماهانه است. در سال‌های اخیر نیز رشد اجاره در بسیاری از شهرها از رشد درآمدها جلوتر بوده است. پیوند زدن اجاره به درآمد یعنی سهم بیشتری از حقوق خانوار برای خوراک، درمان و پس‌انداز باقی می‌ماند.
اجاره پلکانی یعنی چه؟
در روش اجاره ثابت، خانواری که با یک حقوق پایه زندگی می‌کند همان مبلغی را می‌پردازد که خانواری با درآمد ۲ برابر. اجاره پلکانی این فاصله را جبران می‌کند. در این روش، خانوارها بر اساس سطح درآمد در چند گروه قرار می‌گیرند و هر گروه نرخ اجاره مشخصی دارد. نتیجه این است که یارانه مسکن به سمت خانوارهای نیازمندتر هدایت می‌شود.
جزئیات اجرایی طرح، از جمله تعداد پله‌ها، سقف درآمدی هر گروه و مبلغ اجاره در هر پله، هنوز به‌صورت کامل اعلام نشده است. شیوه سنجش درآمد خانوارها نیز در عمل تعیین‌کننده خواهد بود. هرچه این سنجش دقیق‌تر باشد، احتمال رسیدن حمایت به خانوارهای واقعاً کم‌درآمد بیشتر است.
اثر بر بازار اجاره
بازار اجاره همواره صحنه کشمکش میان موجران و مستاجران است و عرضه محدود، کفه را به سود موجران سنگین می‌کند. واحدهای استیجاری دولتی عرضه‌ای خارج از این بازار ایجاد می‌کنند. با این حال، اثر این طرح بر سطح عمومی اجاره‌ها به تعداد واحدهای در دسترس بستگی دارد. اگر شمار واحدها محدود بماند، اثر آن بیشتر در سطح خانوارهای ذی‌نفع دیده می‌شود تا در کل بازار.
مسکن استیجاری حمایتی الگویی است که در آن واحدها به جای فروش، با اجاره‌ای کمتر از نرخ بازار در اختیار خانوارهای کم‌درآمد قرار می‌گیرد. این الگو در بسیاری از کشورها با عنوان «مسکن اجتماعی» شناخته می‌شود. پلکانی شدن اجاره، این طرح را به همان الگوهای رایج نزدیک‌تر می‌کند. میزان اثرگذاری آن در عمل به سرعت اجرا و دامنه پوشش طرح وابسته است.
نظرات کاربران