به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، شکاف میان قیمت مسکن و درآمد خانوارها به نقطه‌ای رسیده که تهیه خانه برای بسیاری از آن‌ها عملاً ناممکن شده است. اجاره‌نشینی نیز که سال‌ها راه جایگزین بود، اکنون حداقل امنیت اقتصادی را تضمین نمی‌کند.
این موضوع در ۲۷ مهر ۱۴۰۵ اهمیت بیش‌تری پیدا می‌کند، چون هر دو راه اصلی تأمین سرپناه، یعنی خرید و اجاره، هم‌زمان زیر فشار است. برای خانوار عادی، این فشار یعنی بخش بزرگ‌تری از درآمد ماهانه صرف مسکن می‌شود و برای هزینه‌های دیگر و پس‌انداز، سهم کم‌تری می‌ماند.
شکاف قیمت و درآمد یعنی چه؟
شکاف قیمت و درآمد یعنی قیمت خانه سریع‌تر از حقوق و دستمزد بالا رفته است. در چنین شرایطی، پس‌اندازی که خانوار هر ماه کنار می‌گذارد، متراژ کم‌تری از خانه را می‌خرد. به بیان دیگر، حتی خانواری که منظم پس‌انداز می‌کند، ممکن است هیچ‌گاه به قیمت روز خانه نرسد.
نتیجه این وضع روشن است: بسیاری از خانوارها از بازار خرید کنار می‌مانند و به بازار اجاره روی می‌آورند. هرچه تعداد متقاضیان اجاره بیش‌تر شود، رقابت برای واحدهای اجاره‌ای بالاتر می‌رود.
اجاره‌نشینی هم امنیت نمی‌دهد
منظور از امنیت اقتصادی در اجاره‌نشینی، توان پیش‌بینی هزینه مسکن برای سال بعد است. وقتی مستأجر نداند اجاره در تمدید قرارداد چقدر بالا می‌رود یا مجبور به جابه‌جایی می‌شود یا نه، نمی‌تواند برای مخارج دیگر برنامه بریزد. جابه‌جایی نیز هزینه جداگانه‌ای برای خانوار دارد.
شاخص‌هایی مانند نسبت قیمت خانه به درآمد سالانه و سهم اجاره از درآمد ماهانه، معیارهای اصلی برای پیگیری این روند است. داده‌های این دو شاخص نشان می‌دهد فشار مسکن بر کدام گروه‌های درآمدی بیش‌تر است. ارزیابی نهایی از وضعیت خانوار خود و بازار، با خود مخاطب است.
نظرات کاربران