بازده ناخالص چیست؟

بازده ناخالص (Gross Yield) چیست؟

بازده ناخالص یک سرمایه‌گذاری، میزان سودی است که پیش از کسر مالیات و هزینه‌ها محاسبه می‌شود. این بازده به‌صورت درصد بیان می‌گردد و از تقسیم سود سالانه سرمایه‌گذاری (پیش از کسر مالیات و هزینه‌ها) بر قیمت فعلی آن سرمایه‌گذاری به دست می‌آید.

نکات کلیدی

• بازده ناخالص، نشان‌دهنده کل بازده سرمایه‌گذاری است بدون اینکه مالیات یا هزینه‌ها از آن کم شده باشد.

• از بازده ناخالص می‌توان برای مقایسه بازدهی نسبی سرمایه‌گذاری‌های مختلف، مانند اوراق قرضه، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا املاک اجاره‌ای استفاده کرد.

• در مقابل، بازده خالص (Net Yield) بازده واقعی‌ای است که سرمایه‌گذار پس از کسر هزینه‌ها و مالیات دریافت می‌کند.

درک بهتر بازده ناخالص

بازده ناخالص یکی از روش‌های سنجش سود سرمایه‌گذاری‌هاست که در حوزه‌های مختلفی مانند املاک، اوراق با درآمد ثابت و صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک کاربرد دارد. با این حال، تنها یکی از راه‌های اندازه‌گیری بازدهی سرمایه‌گذاری به شمار می‌رود.

در برخی سرمایه‌گذاری‌ها مانند املاک اجاره‌ای، تفاوت بین بازده ناخالص و بازده خالص می‌تواند بسیار چشمگیر باشد؛ چرا که درآمد ممکن است به‌شدت تحت‌تأثیر هزینه‌های جاری مانند تعمیر و نگهداری، بیمه و مالیات ملکی قرار گیرد.

سرمایه‌گذاران در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک باید با دقت تفاوت بین بازده ناخالص و خالص را بررسی کنند تا مطمئن شوند کارمزدهای مدیریت صندوق و کارمزد کارگزاری، بخش بزرگی از سود واقعی آن‌ها را از بین نمی‌برد.

انواع بازده‌ها

بازده سرمایه‌گذاری به شکل‌های مختلفی سنجیده می‌شود. سه نوع رایج آن عبارت‌اند از:

بازده اسمی (Nominal Yield)

بازده اسمی نرخ بهره (کوپن) اوراق قرضه است که بر ارزش اسمی اوراق تقسیم می‌شود. این نرخ سودی است که ناشر اوراق به خریدار وعده می‌دهد و در طول عمر اوراق ثابت می‌ماند. به این نوع بازده، «نرخ اسمی»، «بازده کوپن» یا «نرخ کوپن» نیز گفته می‌شود.

بازده جاری (Current Yield)

بازده جاری یک اوراق قرضه برابر است با سود سالانه آن (یا سود تقسیمی) تقسیم بر قیمت فعلی بازار آن. این عدد نشان می‌دهد اگر سرمایه‌گذار این اوراق را بخرد و به مدت یک سال نگه دارد، چه میزان بازدهی خواهد داشت.

بازده تا سررسید (Yield to Maturity - YTM)

بازده تا سررسید کمی پیچیده‌تر است و به مجموع سودی اطلاق می‌شود که یک اوراق قرضه در صورت نگهداری تا زمان سررسید، برای سرمایه‌گذار به همراه خواهد داشت. این بازده به‌صورت نرخ سالانه محاسبه می‌شود و می‌توان آن را نوعی نرخ بازده داخلی (IRR) برای اوراق دانست. به این نوع بازده، «بازده دفتری» یا «بازده بازخرید» نیز گفته می‌شود.

بازده در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک

صندوق‌های سرمایه‌گذاری، بازده را به دو شکل گزارش می‌دهند: بازده سود تقسیمی (Dividend Yield) و بازده SEC.

• بازده سود تقسیمی به‌صورت درصدی سالانه از درآمد حاصل از پورتفوی صندوق بیان می‌شود و بر پایه درآمد خالص پس از کسر هزینه‌های مربوط به صندوق محاسبه می‌گردد.

• بازده SEC بر اساس داده‌هایی است که شرکت‌ها طبق مقررات کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) گزارش می‌کنند. این نوع بازده فرض را بر این می‌گذارد که اوراق نگهداری‌شده تا زمان سررسید حفظ می‌شوند.