به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از یاهو فایننس، شرکت اساندپی داوجونز ایندایسز در گزارشی که در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۰ شهریور ۱۴۰۵) منتشر کرد، اعلام کرد شاخص ۱۰۰ سهم تقسیمسود آمریکا طی بازه ۳۱ آگوست ۲۰۱۱ (۹ شهریور ۱۳۹۰) تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ (۹ شهریور ۱۳۹۰ تا ۹ تیر ۱۴۰۵)، عملکرد ۲۲۶ صندوق از مجموع ۲۳۷ صندوق فعال سرمایهگذاری در سهام تقسیمسود را پشت سر گذاشته است. این شاخص همان معیاری است که صندوق قابلمعامله شوآب برای سهام تقسیمسود آمریکا (SCHD) از آن پیروی میکند و شوآب برای اداره آن تنها ۰٫۰۶ درصد کارمزد سالانه دریافت میکند.
این نتیجه برای سرمایهگذاران عادی اهمیت دارد، چون نشان میدهد مدیران حرفهای صندوقهای فعال، با وجود کارمزدهای معمولا بالاتر، در اکثر موارد نتوانستهاند از یک استراتژی خودکار و کمهزینه پیشی بگیرند. با این حال، اساندپی داوجونز نام یازده صندوق برنده را فاش نکرده و بازدهی شاخص را بهصورت ناخالص از کارمزد محاسبه کرده است؛ بنابراین این گزارش را باید سندی در دفاع از سرمایهگذاری غیرفعال دانست، نه رتبهبندی رسمی و قطعی خود صندوق شوآب.
در ۱ سال گذشته، صندوق شوآب با بازدهی ۳۰ درصدی از دو رقیب شناختهشده خود، صندوق درآمد پرتقسیمسود ونگارد (VYM) و صندوق رشد تقسیمسود ونگارد (VIG)، پیشی گرفت. اما در بازه پنجساله، صندوق VYM با بازدهی ۷۷ درصدی برتری خود را نشان داد؛ نکتهای که عملکرد وابسته به شرایط بازار این صندوق را آشکار میکند.
شاخص مرجع صندوق شوآب، شرکتهای آمریکایی با حداقل ۱۰ سال سابقه پرداخت سود نقدی را غربال میکند و سپس آنها را بر اساس نسبت جریان نقدی به بدهی، بازده حقوق صاحبان سهام، بازده تقسیم سود و نرخ رشد پنجساله تقسیم سود رتبهبندی میکند. نتیجه این فرایند، تمرکز بر شرکتهای بالغ و دارای جریان نقدی پایدار است، نه لزوما شرکتهایی با بالاترین بازده تقسیم سود.
این صندوق در حال حاضر هیچ سهم بینالمللی در سبد خود ندارد و وزن شرکتهای بزرگ فناوری در آن نیز پایینتر از میانگین بازار است. به همین دلیل، تحلیلگران آن را بیشتر مناسب تخصیص ۵ تا ۱۰ درصدی از یک سبد سرمایهگذاری برای هدف درآمد میدانند، نه جایگزینی برای هسته اصلی یک سبد رشدمحور. گفتنی است حتی همان یازده صندوق فعال برتر نیز تضمینی برای تکرار این موفقیت در آینده ندارند، زیرا عملکرد صندوقهای فعال معمولا در طول زمان ناپایدار است.















نظرات کاربران