بازنشستگان معادن ماهانه بیش از ۱ میلیون تومان حق بیمه می‌پردازند؛ درمان اما معطل است

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بازنشستگان معادن با وجود پرداخت منظم حق بیمه تکمیلی، هنوز بخش بزرگی از هزینه درمان را خودشان می‌پردازند. مبلغی که هر ماه بابت این پوشش از مستمری آنان کم می‌شود، از ۱ میلیون تومان فراتر رفته است. در مقابل، تأمین اجتماعی سهم خود را با تأخیرهای طولانی به شرکت‌های بیمه‌گر می‌پردازد و همین تأخیر روند ارائه خدمات را کند کرده است.

اهمیت این موضوع در یک معادله ساده هزینه و فایده است. بیمه تکمیلی قرار است خانوار را در برابر هزینه‌های ناگهانی درمان محافظت کند. وقتی حق بیمه هر ماه سر موعد از مستمری خارج می‌شود اما خدمات به‌موقع نمی‌رسد، این محافظت کارایی خود را از دست می‌دهد. برای خانوارهایی با درآمد ثابت، همین شکاف می‌تواند یک بیماری را به یک فشار مالی جدی تبدیل کند.

یک جراحی، برابر چند سال حق بیمه

بیمه تکمیلی طلایی یک پوشش درمانی مکمل است. این پوشش بخشی از هزینه‌هایی را جبران می‌کند که بیمه پایه تعهدی برای پرداخت آن‌ها ندارد. بازنشسته‌ای که ماهانه حدود ۱ میلیون تومان برای این بیمه می‌پردازد، سالانه بیش از ۱۲ میلیون تومان برای آن هزینه می‌کند. این رقم سهم ثابتی از مستمری است که خانوار پیش از هر خرج دیگری از دست می‌دهد.

در سوی دیگر، هزینه هر عمل جراحی دست‌کم ۵۰ میلیون تومان است. این مبلغ تقریباً با ۴ سال حق بیمه تکمیلی برابری می‌کند. اگر بیمه‌گر به دلیل مطالبات معوق خدمات را با تأخیر یا به‌صورت محدود ارائه کند، بازنشسته ناچار است این هزینه را خودش تأمین کند یا درمان را به تعویق بیندازد.

گره در زنجیره پرداخت

ریشه مشکل در زنجیره پرداخت است. تأمین اجتماعی حق بیمه را از مستمری برمی‌دارد و باید آن را به شرکت بیمه‌گر منتقل کند. گزارش‌ها نشان می‌دهد این تسویه با تأخیرهای طولانی همراه بوده است. بیمه‌گرها نیز در چنین شرایطی معمولاً پذیرش پرونده‌ها یا پرداخت خسارت را کند می‌کنند. در نتیجه، بازنشسته هم حق بیمه می‌پردازد و هم در صف دریافت خدمات می‌ماند.

این الگو در بازار بیمه تکمیلی سابقه دارد. در سال‌های گذشته نیز بدهی بیمه‌گران پایه به طرف‌های قرارداد، بارها موضوع گزارش‌های مشابه بوده است. هم‌زمان، رشد هزینه‌های درمان فاصله میان حق بیمه پرداختی و هزینه واقعی خدمات را بیش‌تر کرده است.

برای بازنشستگانی که درآمد ثابت دارند، پرسش اصلی روشن است: حق بیمه‌ای که هر ماه می‌پردازند، در لحظه نیاز چه سهمی از هزینه درمان را پوشش می‌دهد؟ پاسخ این پرسش تا حد زیادی به سرعت تسویه بدهی‌ها میان تأمین اجتماعی و شرکت‌های بیمه‌گر بستگی دارد.