به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، روزنامه دنیای اقتصاد روز پنجشنبه ۱ اکتبر (۹ مهر) در گزارشی بودجه لازم برای اجاره آپارتمان در مناطق جنوبی تهران را بررسی کرد. این گزارش با جدولی از قیمت‌ها نشان می‌دهد که حتی در ارزان‌ترین بخش پایتخت هم اجاره، سهم بزرگی از درآمد خانوار را می‌گیرد. اهمیت این داده در زمان انتشار آن است، چون فصل جابه‌جایی مستأجران با آغاز مهر به پایان رسیده است.
جنوب تهران همیشه آخرین گزینه مستأجرانی بوده که از مناطق گران‌تر رانده شده‌اند. اگر هزینه در این مناطق هم بالا برود، مستأجر کم‌درآمد گزینه ارزان‌تری در شهر ندارد. در این حالت تنها راه پیش روی او حاشیه شهر و شهرهای اقماری است.
اجاره از دو بخش تشکیل می‌شود
بودجه اجاره در تهران دو جزء دارد. جزء نخست «ودیعه» است، یعنی پولی که مستأجر یک‌جا به مالک می‌سپارد و در پایان قرارداد پس می‌گیرد. جزء دوم اجاره ماهانه است که هر ماه از درآمد خانوار کم می‌شود.
این دو بخش به هم وابسته‌اند. مالک‌ها معمولاً با «نرخ تبدیل» ودیعه را به اجاره تبدیل می‌کنند. یعنی هر مبلغی که از ودیعه کم شود، بر اجاره ماهانه اضافه می‌شود. معنای این سازوکار برای مستأجر روشن است: کسی که پس‌انداز کافی ندارد، باید هزینه ماهانه بیش‌تری بپردازد.
چرا جنوب شهر هم گران شده است؟
در بازار اجاره دو گروه در برابر هم قرار دارند. از یک سو تقاضا برای خانه‌های کوچک و ارزان‌قیمت زیاد است. از سوی دیگر عرضه این نوع واحدها محدود است و ساخت‌وساز جدید هم بیش‌تر سراغ واحدهای گران‌تر می‌رود. نتیجه این است که فشار تقاضا به مناطق ارزان‌تر منتقل می‌شود.
تورم عمومی هم بر این روند اثر می‌گذارد. مالک‌ها اجاره را با نرخ تورم و قیمت ملک تنظیم می‌کنند. وقتی ارزش ریالی ملک بالا می‌رود، انتظار مالک از بازده اجاره هم بالا می‌رود.
این داده‌ها برای خانوار چه معنایی دارد؟
داده‌های این گزارش فاصله میان درآمد و هزینه مسکن را نشان می‌دهد. خانوارهایی که در فصل جابه‌جایی قرارداد خود را تمدید نکرده‌اند، با قیمت‌های تازه روبه‌رو می‌شوند. در ماه‌های پاییز معمولاً تقاضا در بازار اجاره کاهش می‌یابد. با این حال تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد این آرامش فصلی معمولاً سطح قیمت‌ها را پایین نمی‌آورد. سهم مسکن در سبد هزینه خانوار تعیین می‌کند چه مقدار پول برای پس‌انداز و سایر نیازها باقی می‌ماند.
نظرات کاربران