به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، تولید خودرو در ۶ ماه نخست سال ۱۴۰۵ به ۲۸۰ هزار و ۲۷۷ دستگاه رسید. هم‌زمان، جریان ورود خودروی تازه به بازار کاهش یافته است. این کاهش به یک بخش محدود نیست. هر سه مسیر اصلی تأمین خودرو، یعنی خودروسازان بزرگ، شرکت‌های مونتاژکار و واردات، تحت فشار قرار دارند.
اهمیت این آمار برای خانوارها روشن است. خودرو برای بخش بزرگی از مردم، هم وسیله رفت‌وآمد است و هم بخشی از دارایی و پس‌انداز. وقتی عرضه از هر سه مسیر کم شود، تعادل میان خریدار و فروشنده تغییر می‌کند. در چنین شرایطی، قیمت‌ها در بازار آزاد معمولاً بیش از هر عامل دیگری به حجم عرضه حساس می‌شود.
عدد ۲۸۰ هزار در مقیاس روزانه
این رقم در نگاه نخست بزرگ به نظر می‌رسد. اما اگر آن را بر حدود ۱۸۶ روز نیمه نخست سال تقسیم کنیم، روزانه به‌طور میانگین حدود ۱۵۰۰ دستگاه خودرو تولید شده است. در مقیاس ماهانه نیز این عدد به حدود ۴۶ هزار و ۷۰۰ دستگاه می‌رسد. این حجم باید نیاز خریداران مصرفی، جایگزینی خودروهای فرسوده و تقاضای ناوگان حمل‌ونقل را هم‌زمان پوشش دهد.
سه خودروساز بزرگ کشور سهم اصلی این تولید را در اختیار دارند. با این حال، گزارش‌ها از افت تولید و فروش همین شرکت‌ها حکایت دارد. یعنی ستون اصلی عرضه بازار نیز با ظرفیت کامل کار نکرده است.
مونتاژکاران و واردات؛ دو مسیر جایگزین محدود
شرکت‌های مونتاژی، قطعات خودرو را عمدتاً از خارج وارد و در داخل سرهم می‌کنند. این شرکت‌ها در ماه‌های اخیر تیراژ کمتری داشته‌اند؛ تیراژ همان تعداد خودرویی است که در یک دوره از خط تولید خارج می‌شود. کاهش تیراژ مونتاژکاران به معنای کوچک‌تر شدن سبد انتخاب خریداران در رده‌های قیمتی بالاتر است.
مسیر واردات خودروی خارجی نیز با محدودیت‌هایی روبه‌روست. واردات قرار بود بخشی از کمبود عرضه داخلی را جبران کند. اکنون که این مسیر هم با موانع همراه است، بازار گزینه جایگزین مؤثری برای پوشش کسری عرضه ندارد. محتمل‌ترین سناریو، تداوم فاصله میان عرضه و تقاضا تا زمان بهبود دست‌کم یکی از این سه مسیر است.
نظرات کاربران