به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، زمان لازم برای خانه‌دار شدن در تهران از ۷۰ سال عبور کرده است. این عدد یعنی یک خانوار با درآمد متوسط، حتی با پس‌انداز منظم، در طول عمر کاری خود به خرید خانه نمی‌رسد. هم‌زمان، قیمت هر متر مسکن در پایتخت به بیش از ۲۳۰ میلیون تومان رسیده است.
اهمیت این داده در شکاف آن است. قیمت مسکن و درآمد خانوار در دو مسیر جدا حرکت می‌کنند. نتیجه این است که خانه برای بخش بزرگی از مستأجران، از یک هدف بلندمدت به هدفی دور از دسترس تبدیل شده است.
عدد ۷۰ سال چه می‌گوید؟
این رقم از «شاخص دسترسی به مسکن» به دست می‌آید. این شاخص معمولاً نشان می‌دهد یک خانوار باید چند سال بخشی از درآمدش را کنار بگذارد تا قیمت ۱ واحد مسکونی متعارف را بپردازد. هرچه این عدد بزرگ‌تر باشد، فاصله درآمد با قیمت خانه بیش‌تر است.
برای ملموس شدن عدد، یک آپارتمان ۷۵ متری با قیمت میانگین متری ۲۳۰ میلیون تومان حدود ۱۷ میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان می‌ارزد. ۱ واحد کوچک ۵۰ متری نیز حدود ۱۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان قیمت دارد. این ارقام میانگین شهر است و در مناطق شمالی تهران، قیمت به‌مراتب بالاتر از آن است.
چرا فاصله هر سال بیش‌تر می‌شود؟
داده‌ها نشان می‌دهد رشد قیمت مسکن طی سال‌های اخیر از رشد دستمزدها جلوتر بوده است. در اقتصاد تورمی، بسیاری از خانوارها و سرمایه‌گذاران ملک را ابزاری برای حفظ ارزش پول می‌دانند. این تقاضای سرمایه‌ای در کنار تقاضای مصرفی قرار می‌گیرد و فشار خرید را بالا نگه می‌دارد.
در سمت عرضه، افزایش هزینه مصالح، زمین و دستمزد ساخت، قیمت تمام‌شده واحدهای نوساز را بالا برده است. در این کشمکش، خریدار مصرفی با درآمد ریالی در برابر بازاری قرار دارد که قیمت‌هایش هم‌پای تورم و نرخ ارز تعدیل می‌شود.
پیامد این وضعیت به بازار اجاره نیز می‌رسد. خانوارهایی که امکان خرید ندارند، در بازار اجاره می‌مانند و تقاضای این بازار را افزایش می‌دهند. محتمل‌ترین سناریو آن است که تا زمانی که شکاف درآمد و قیمت کم نشود، فشار بر مستأجران و متقاضیان خرید ادامه پیدا کند.
نظرات کاربران