به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، تورم نقطه‌به‌نقطه اجاره‌بها در بهار ۱۴۰۵ به ۳۳٫۱ درصد رسید. این رقم پس از ۲ سال و نیم کاهش پیاپی ثبت شد و از کف زمستان ۱۴۰۴ بالاتر ایستاد. به بیان ساده، شیب کاهشی رشد اجاره‌ها که از اواخر ۱۴۰۱ آغاز شده بود، دیگر ادامه پیدا نکرد.
اهمیت این داده در زمان‌بندی آن است. بهار و تابستان فصل اصلی جابه‌جایی و تمدید قراردادهای اجاره است. بنابراین بخش بزرگی از مستأجران قرارداد امسال خود را با همین سطح از افزایش بسته‌اند. توقف روند نزولی نیز چشم‌انداز اجاره‌بها در ماه‌های پیش رو را مبهم‌تر کرده است.
عدد ۳۳٫۱ درصد یعنی چه؟
تورم نقطه‌به‌نقطه، سطح اجاره‌ها در یک دوره را با همان دوره در سال قبل مقایسه می‌کند. به این ترتیب، اگر اجاره ماهانه ۱ واحد در بهار ۱۴۰۴ برابر ۱۰ میلیون تومان بوده باشد، رقم مشابه در بهار ۱۴۰۵ به‌طور میانگین به حدود ۱۳٫۳ میلیون تومان رسیده است. این شاخص تصویر مستقیمی از فشاری ارائه می‌دهد که خانوار هنگام تمدید قرارداد احساس می‌کند.
داده‌ها نشان می‌دهد که کاهش تورم اجاره در ۲ سال و نیم گذشته به معنای ارزان شدن مسکن نبود. در آن دوره، اجاره‌ها همچنان بالا می‌رفت، اما سرعت افزایش آن کمتر می‌شد. اکنون همین کاهش سرعت متوقف شده است و این یعنی فاصله میان رشد اجاره و رشد درآمد مستأجران دیرتر از انتظار کم خواهد شد.
کشمکش عرضه و تقاضا
بازار اجاره صحنه کشمکش دو طرف است. در یک سو، مالکانی قرار دارند که تورم عمومی و افزایش هزینه‌ها را مبنای قیمت‌گذاری قرار می‌دهند. در سوی دیگر، مستأجرانی هستند که توان پرداختشان محدود است. توقف روند نزولی نشان می‌دهد که در بهار امسال، کفه ترازو بار دیگر به سمت طرف عرضه سنگین‌تر شده است.
این‌که داده بهار آغاز یک روند صعودی تازه باشد یا تنها یک توقف موقت، هنوز روشن نیست. پاسخ این پرسش به داده‌های فصل‌های بعد و مسیر تورم عمومی بستگی دارد. تا آن زمان، محتمل‌ترین برداشت این است که دوره کاهش تدریجی فشار اجاره، دست‌کم فعلاً، به پایان رسیده است.
نظرات کاربران