به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، شماری از سازندگان مسکن ایرانی فعالیت خود را به کشورهای دیگر منتقل کرده‌اند. علت اصلی این تصمیم، رکود طولانی بازار مسکن در داخل است. مقصدهای اصلی این سازندگان ترکیه، کشورهای عربی، آسیای میانه و حتی استرالیا است.
این خبر برای خانوارها هم اهمیت دارد. وقتی سازنده‌ها از بازار داخلی فاصله می‌گیرند، عرضه واحدهای نوساز کاهش پیدا می‌کند. کاهش عرضه در بلندمدت می‌تواند بر قیمت و دسترسی به مسکن اثر بگذارد. به همین دلیل، این روند فقط به فعالان صنعت ساختمان مربوط نیست.
چرا سازندگان می‌روند؟
رکود بازار مسکن یعنی معاملات کم شده و فروش واحدها زمان بیش‌تری می‌برد. برای سازنده، این وضعیت یعنی سرمایه برای مدت طولانی در پروژه می‌ماند و به چرخه بعدی ساخت نمی‌رسد. در چنین شرایطی، بخشی از فعالان صنعت ساختمان، بازارهایی با گردش سریع‌تر سرمایه را جست‌وجو می‌کنند.
این جابه‌جایی پدیده تازه‌ای نیست. داده‌های موجود نشان می‌دهد در ۱۰ سال گذشته سازندگان زیادی برای ادامه کار به خارج از کشور رفته‌اند. تفاوت امروز در شکل این حضور است. برخی سازندگان ایرانی اخیراً به‌جای فعالیت فردی، در قالب کنسرسیوم و همکاری مشترک وارد بازارهای خارجی شده‌اند. کنسرسیوم یعنی چند شرکت سرمایه، تجربه و ریسک خود را برای اجرای یک پروژه بزرگ روی هم می‌گذارند.
اثر بر بازار داخلی
خروج سازنده از بازار داخلی فقط یعنی خروج یک شرکت نیست. همراه با او بخشی از سرمایه، نیروی متخصص و دانش فنی ساخت هم از چرخه داخلی بیرون می‌رود. این موضوع می‌تواند ظرفیت ساخت‌وساز را در سال‌های آینده محدودتر کند.
برای کسی که قصد خرید یا اجاره خانه دارد، عرضه نوساز یکی از عوامل اثرگذار بر قیمت است. اگر ساخت واحدهای جدید کندتر شود، فشار تقاضا بر واحدهای موجود بیش‌تر می‌شود. البته قیمت مسکن به عوامل دیگری مانند تورم، نرخ ارز و قدرت خرید خانوار هم وابسته است. محتمل‌ترین سناریو این است که اثر این روند تدریجی باشد و به‌سرعت در قیمت‌ها دیده نشود.
تصمیم سازندگان برای فعالیت در بازارهای خارجی، تصویری از وضعیت فعلی صنعت ساختمان در ایران ارائه می‌دهد. اینکه این روند ادامه پیدا کند یا متوقف شود، به چشم‌انداز رونق معاملات و بازگشت جذابیت سرمایه‌گذاری در ساخت‌وساز داخلی بستگی دارد.
نظرات کاربران