به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، بازار مسکن در نیمه مهر ۱۴۰۵ با موج تازهای از انتظارات تورمی روبهرو شده است. شماری از مشاوران املاک میگویند قیمت آپارتمان تا نیمه نخست آبان ممکن است تا ۳۰ درصد بالا برود. این برآورد بر پایه گفتههای فعالان بازار است و آمار رسمی معاملات هنوز آن را پشتیبانی نکرده است.
اهمیت این ادعا در کوتاهی بازه زمانی آن است. رشد ۳۰ درصدی در حدود ۱ ماه یعنی آپارتمانی که امروز ۱۰ میلیارد تومان قیمتگذاری شده، با برچسب ۱۳ میلیارد تومان عرضه شود. برای خانواری که در آستانه خرید، فروش یا جابهجایی است، فاصله میان قیمت اعلامی و قیمت واقعی معامله اکنون اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
مصالح گرانتر، نوسازهای گرانتر
محرک اصلی این موج، هزینه ساخت است. قیمت مصالح ساختمانی افزایش یافته و سازندگان قیمت واحدهای نوساز را تغییر میدهند. سازندهای که آهن، سیمان و تأسیسات را گرانتر میخرد، معمولاً این هزینه را به قیمت تمامشده، یعنی مجموع هزینه زمین و ساخت هر متر، منتقل میکند.
بازار نوساز اغلب نقش لنگر قیمتی را برای کل بازار دارد. لنگر قیمتی عددی است که خریداران و فروشندگان آن را مبنای مقایسه قرار میدهند. وقتی قیمت واحد نوساز بالا میرود، مالکان واحدهای قدیمیتر نیز معمولاً قیمت پیشنهادی خود را بازنگری میکنند.
فروشنده در برابر خریدار
انتظارات تورمی یعنی پیشبینی مردم از افزایش قیمتها در آینده. همین پیشبینی میتواند رفتار امروز بازار را تغییر دهد. فروشندهای که گمان میکند ماه بعد قیمت بالاتری میگیرد، عرضه را عقب میاندازد یا عدد بالاتری اعلام میکند.
در سوی دیگر، درآمد خانوارها معمولاً با سرعت قیمت مسکن رشد نمیکند. کشمکش اصلی بازار اکنون میان فروشندگانی است که قیمت بالاتر میخواهند و خریدارانی که باید توان پرداخت آن را داشته باشند. نتیجه این کشمکش در تعداد قراردادهای امضاشده دیده میشود، نه فقط در قیمت آگهیها.
محک اصلی: آمار معاملات
برآورد مشاوران املاک بیشتر از قیمتهای پیشنهادی و گفتوگو با مراجعان به دست میآید. قیمت پیشنهادی عددی است که فروشنده اعلام میکند و لزوماً با قیمت نهایی قرارداد یکی نیست. انتشار آمار معاملات مهر و آبان، معیار دقیقتری برای سنجش این ادعا خواهد بود. اگر حجم معاملات همراه قیمت بالا برود، فشار تقاضا واقعی است؛ اگر قیمتها رشد کند اما معاملات کاهش یابد، اثر انتظارات پررنگتر است.















نظرات کاربران