به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، هزینه حمل کانتینر از چین به ایران حدود ۳۰۰ درصد افزایش یافته است. به این ترتیب، کرایه هر کانتینر از حدود ۳ هزار دلار به ۱۲ هزار دلار رسیده است. این رقم یعنی واردکننده اکنون برای جابه‌جایی همان حجم کالا، ۴ برابر گذشته دلار می‌پردازد. اثر این افزایش در نهایت به قیمت کالا در قفسه فروشگاه‌ها می‌رسد.
اهمیت این تغییر از آن‌جاست که چین بزرگ‌ترین منبع واردات بسیاری از کالاهای مصرفی بازار ایران است. بخش مهمی از جذابیت کالای چینی برای مصرف‌کننده ایرانی، قیمت پایین آن بوده است. حالا هزینه حمل این مزیت را برای برخی گروه‌های کالایی تهدید می‌کند. خانوارها ممکن است اثر آن را در قیمت اقلام روزمره و کالاهای بادوام ببینند.
همه کالاها به یک اندازه آسیب نمی‌بینند
مودودی، کارشناس حوزه تجارت خارجی، تأکید می‌کند که اثر افزایش هزینه لجستیک بر همه کالاها یکسان نیست. معیار اصلی، سهم کرایه حمل از ارزش کل محموله است. هرچه کالا حجیم‌تر و ارزان‌تر باشد، هزینه حمل بخش بزرگ‌تری از قیمت تمام‌شده آن را تشکیل می‌دهد.
یک مثال ساده این تفاوت را نشان می‌دهد. اگر ارزش محموله یک کانتینر ۵۰ هزار دلار باشد، سهم کرایه از حدود ۶ درصد به ۲۴ درصد می‌رسد. اما برای محموله‌ای با ارزش ۵۰۰ هزار دلار، مانند قطعات الکترونیکی، این سهم از ۰٫۶ درصد به حدود ۲٫۴ درصد افزایش می‌یابد. یعنی کالاهای حجیم و کم‌ارزش، مانند لوازم پلاستیکی خانگی، مبلمان و اسباب‌بازی، بیش‌ترین فشار هزینه را تحمل می‌کنند.
پیوند کرایه حمل با نرخ ارز
کرایه حمل دریایی به دلار پرداخت می‌شود. بنابراین هر نوسان نرخ ارز در بازار داخلی، اثر این افزایش را تشدید یا تعدیل می‌کند. برای واردکننده، دو متغیر هم‌زمان در قیمت تمام‌شده نقش دارند: کرایه دلاری و قیمت خود دلار. داده‌ها نشان می‌دهد ترکیب این دو عامل، حاشیه سود کالاهای کم‌ارزش را بیش از سایر گروه‌ها محدود می‌کند.
از سوی دیگر، کاهش فاصله قیمتی کالای چینی با کالای مشابه داخلی، رقابت در برخی بازارها را تغییر می‌دهد. محتمل‌ترین سناریو آن است که واردکنندگان به سمت کالاهای کم‌حجم‌تر و گران‌قیمت‌تر بروند. میزان انتقال این هزینه به مصرف‌کننده، به ماندگاری نرخ‌های جدید حمل و رقابت در هر بازار بستگی خواهد داشت.
نظرات کاربران