به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال استریت، بازنشستگان آمریکایی می‌توانند بخشی از حساب بازنشستگی فردی خود را به ابزاری کم‌شناخته به نام کیوال‌ای‌سی منتقل کنند. این ابزار قرارداد مستمری بلندمدت واجد شرایط نام دارد و برداشت اجباری سالانه از مبلغ منتقل‌شده را تا ۸۵ سالگی به تعویق می‌اندازد. سقف انتقال برای سال ۲۰۲۶ به ۲۱۰ هزار دلار برای هر نفر رسیده و زوج‌های بازنشسته می‌توانند هرکدام از این سقف جداگانه استفاده کنند.
دلیل ناشناخته ماندن این ابزار به قوانین قدیمی بازمی‌گردد. تا پیش از اصلاح قانون بازنشستگی آمریکا در سال ۲۰۲۲، سقف انتقال به کیوال‌ای‌سی معادل ۲۵ درصد از کل حساب بازنشستگی بود. اصلاحیه یادشده این محدودیت را برداشت و به‌جای آن یک سقف دلاری ثابت تعیین کرد که هرساله بر اساس تورم تعدیل می‌شود. همین تغییر ساده، استفاده از این روش را برای بازنشستگانی با حساب‌های متوسط نیز ممکن کرده است.
چگونه برداشت اجباری کاهش می‌یابد؟
طبق قوانین فعلی، برداشت اجباری از حساب‌های بازنشستگی از ۷۳ سالگی آغاز می‌شود و سهم آن از موجودی هرسال افزایش می‌یابد. پولی که به کیوال‌ای‌سی منتقل شود، از این محاسبه کنار گذاشته می‌شود. برای نمونه، بازنشسته‌ای با ۲۵۷ هزار دلار در حساب بازنشستگی فردی، با انتقال ۲۱۰ هزار دلار به کیوال‌ای‌سی، تنها ۴۷ هزار دلار را مشمول برداشت اجباری باقی می‌گذارد. کوچک‌تر شدن این پایه محاسباتی می‌تواند حق بیمه تکمیلی مدیکر بازنشسته را پایین نگه دارد؛ این حق بیمه به میزان درآمد مشمول مالیات بستگی دارد. بر پایه گزارش شرکت فیدلیتی در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۵، میانگین موجودی حساب بازنشستگی فردی نسل بی‌بی‌بومر ۲۵۷ هزار و ۲ دلار است. این یعنی سقف ۲۱۰ هزار دلاری کیوال‌ای‌سی می‌تواند بخش عمده حساب یک بازنشسته معمولی را از شمول برداشت اجباری خارج کند.
چرا نرخ بازده کیوال‌ای‌سی این روزها جذاب‌تر شده؟
نرخ پرداختی قراردادهای کیوال‌ای‌سی به بازده اوراق قرضه‌ای وابسته است که شرکت‌های بیمه با ذخایر خود می‌خرند. بازده اوراق خزانه ۱۰ ساله آمریکا در ۱۱ آگوست ۲۰۲۶ (۲۰ مرداد ۱۴۰۵) به ۴٫۷ درصد رسید که نزدیک به بالاترین سطح یک‌سال گذشته است. نرخ بهره فدرال رزرو نیز از ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵ (۲۰ آذر ۱۴۰۴) در سطح ۳٫۷۵ درصد ثابت مانده، پس از آنکه ۱ سال پیش از آن از ۴٫۵ درصد کاهش یافته بود. فاصله میان بازده بلندمدت و نرخ کوتاه‌مدت، پیشنهادهای کیوال‌ای‌سی را نسبت به دوران نرخ‌های پایین پیش از ۲۰۲۲ جذاب‌تر کرده است. در مقابل، میانگین نرخ سود سپرده یک‌ساله در آمریکا تنها ۱٫۶۸ درصد است؛ رقمی که فاصله معناداری با بازده فعلی کیوال‌ای‌سی دارد.
این ابزار نقدشوندگی را از بین می‌برد. پول واریزشده به کیوال‌ای‌سی را نمی‌توان یک‌جا برداشت کرد و در صورت تغییر وضعیت سلامت نیز نمی‌توان تصمیم را بازگرداند. تورم محدودیت دیگری است. شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا تا ژوئیه ۲۰۲۶ به ۳۳۲٫۸ واحد رسیده، در حالی‌که ۱ سال پیش از آن ۳۲۳٫۲۹۱ واحد بود. افزایش مزایای تأمین اجتماعی برای سال ۲۰۲۷ نیز حدود ۳٫۱ درصد پیش‌بینی می‌شود. پرداختی ثابت کیوال‌ای‌سی ۱۲ سال دیگر آغاز می‌شود. بدون پوشش تورمی، این مبلغ قدرت خرید کمتری نسبت به امروز خواهد داشت. افزودن پوشش تورمی نیز مبلغ پرداختی اولیه را کاهش می‌دهد. شاخص اطمینان مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان هم‌اکنون ۴۹٫۵ واحد است، در ۱۰ درصد پایین بازه تاریخی خود. این عدد نگرانی بازنشستگان از تمام‌شدن پس‌انداز را نشان می‌دهد.
تصمیم برای استفاده از کیوال‌ای‌سی به سه پرسش بازمی‌گردد. آیا بخشی از حساب بازنشستگی وجود دارد که تا ۸۵ سالگی نیازی به آن نیست؟ آیا خانوار دارایی کافی برای پوشش هزینه‌های میان‌مدت دارد؟ آیا نرخ پیشنهادی چند بیمه‌گر مختلف مقایسه شده، چون کیوال‌ای‌سی محصولی استاندارد نیست؟ سقف ۲۱۰ هزار دلاری هر ژانویه بر اساس تورم به‌روزرسانی می‌شود. این روش تنها برای وجوه مشمول مالیات در حساب‌های بازنشستگی فردی و ۴۰۱(k) کاربرد دارد. حساب‌های بازنشستگی نوع روت، که برداشت اجباری ندارند، مشمول این روش نمی‌شوند.
نظرات کاربران