به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رشد پیوسته قیمت مسکن در ماه‌های اخیر، فاصله میان درآمد خانوار و هزینه خرید خانه را بیشتر کرده است. در کنار آن، اجاره‌بها هم مسیر صعودی خود را ادامه داده و بخش بزرگی از حقوق ماهانه مستأجران را می‌بلعد. در چنین شرایطی، بسیاری از خانوارها ثبت‌نام در طرح‌های مسکن حمایتی را آخرین راه رسیدن به خانه شخصی می‌دانستند.
اما گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد این مسیر هم دیگر ساده و مطمئن نیست. طولانی‌شدن زمان تحویل واحدها، متقاضیان را برای سال‌ها در وضعیت انتظار نگه می‌دارد. این انتظار به‌تنهایی هزینه‌بر است، چون در همین بازه اجاره‌بها و هزینه زندگی همچنان افزایش می‌یابد.
چرا هزینه واحدهای حمایتی هم بالا می‌رود
مسکن حمایتی معمولاً با پیش‌فرض قیمت ثابت یا اقساط از پیش تعیین‌شده به متقاضی عرضه می‌شود. اما رشد قیمت مصالح ساختمانی و دستمزد نیروی کار، هزینه تمام‌شده پروژه‌ها را در طول مسیر ساخت بالا می‌برد. نتیجه این روند، بازنگری در اقساط یا افزایش مبلغ نهایی تحویل واحد به متقاضی است؛ افزایشی که در ابتدای ثبت‌نام پیش‌بینی نشده بود.
برای خانواری که با محاسبه دقیق بودجه وارد طرح شده، هر بار افزایش قسط یا تأخیر تحویل به معنای فشار مالی تازه است. عده‌ای از متقاضیان برای تأمین هزینه اضافه، به وام‌های جدید یا فروش دارایی‌های محدود خود روی می‌آورند. برای گروهی دیگر، همین تغییرات کافی است تا از ادامه مسیر خانه‌دار شدن انصراف دهند.
پیامد برای بازار اجاره و خانوارها
وقتی مسیر مالکیت، چه در بازار آزاد و چه در طرح‌های حمایتی، دشوارتر می‌شود، تقاضا در بازار اجاره متمرکز باقی می‌ماند. این تمرکز تقاضا، خودش یکی از عوامل فشار بر رشد اجاره‌بها در شهرهای بزرگ است. به این ترتیب، تأخیر در مسکن حمایتی تنها به متقاضیان همان طرح آسیب نمی‌زند، بلکه دامنه اثر آن به کل بازار اجاره هم می‌رسد.
کارشناسان بازار مسکن، توازن میان سرعت ساخت‌وساز و کنترل هزینه تمام‌شده را عامل کلیدی موفقیت طرح‌های حمایتی می‌دانند. تا زمانی که این توازن برقرار نشود، محتمل‌ترین سناریو ادامه همین روند است؛ یعنی فاصله‌گرفتن تدریجی هزینه واقعی از رقمی که در ابتدای ثبت‌نام به متقاضی وعده داده شده بود.
نظرات کاربران