به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، یک کارشناس بازار مسکن با اشاره به آمار تازه از دارایی‌های بانک‌ها گفت بانک‌های کشور اکنون حدود ۶ هزار و ۸۰۰ واحد مسکونی در اختیار دارند. به گفته او، این حجم از املاک، بانک‌ها را از نقش سنتی تأمین‌کننده تسهیلات خرید مسکن خارج کرده و به یک بازیگر مستقیم و رقیب در سمت خرید و فروش خانه تبدیل کرده است.
این پدیده در ادبیات اقتصادی «بنگاه‌داری بانک‌ها» نام دارد؛ یعنی نگه‌داری و مدیریت دارایی‌های غیرنقدی مانند ساختمان و زمین توسط بانک‌ها به‌جای واگذاری سریع آن‌ها. نتیجه عملی آن این است که واحدهای مسکونی به‌جای ورود به بازار و در دسترس قرار گرفتن خانواده‌ها، سال‌ها در ترازنامه بانک باقی می‌مانند.
چرا بانک‌ها ملک را نگه می‌دارند
بخش بزرگی از این املاک، وثیقه وام‌های معوق یا باقی‌مانده از تسویه بدهی مشتریان است. به‌جای فروش سریع، بانک‌ها ترجیح می‌دهند این دارایی‌ها را نگه دارند و از رشد قیمت مسکن بهره ببرند؛ رویکردی که در دوره‌های تورمی، بازده بیشتری نسبت به وام‌دهی معمول برای بانک به همراه دارد.
این کارشناس گفت: «بنگاه‌داری و انباشت املاک توسط بانک‌ها، آن‌ها را به رقیب مردم در بازار مسکن تبدیل کرده و دست مصرف‌کننده واقعی را از خرید خانه کوتاه کرده است.» این جمله، تصویر روشنی از رقابت میان خریدار خانه‌اول و یک نهاد مالی بزرگ در یک بازار محدود ترسیم می‌کند.
اثر بر خریداران واقعی خانه
وقتی بخشی از عرضه مسکن در اختیار بانک‌ها می‌ماند، حجم واحدهای در دسترس برای خانواده‌ها کم‌تر می‌شود. کمبود عرضه، در کنار تقاضای انباشته سال‌های اخیر، از عوامل اصلی فشار بر قیمت مسکن در شهرهای بزرگ به شمار می‌رود. برای مصرف‌کننده‌ای که سال‌هاست منتظر تشکیل سرمایه کافی برای خرید خانه است، این رقابت نامتوازن، فاصله تا خانه‌دار شدن را بیش‌تر می‌کند.
الزام بانک‌ها به واگذاری دارایی‌های مازاد، از جمله املاک غیرضرور، سال‌هاست در قوانین بودجه و برنامه‌های توسعه مورد تأکید قرار گرفته است. با این حال، گزارش‌های کارشناسی نشان می‌دهد سرعت واگذاری این دارایی‌ها همچنان کند‌تر از رشد آن‌هاست و همین موضوع، بحث محدودیت نقش بانک‌ها در بازار مسکن را هر از چندگاهی به کانون توجه بازمی‌گرداند.
نظرات کاربران