به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه خبری ۲۴/۷ وال‌استریت، صندوق «رشد آمریکا» از شرکت کپیتال گروپ با دارایی خالص حدود ۳۶۱ میلیارد دلار، یکی از بزرگ‌ترین صندوق‌های سرمایه‌گذاری فعال در سهام رشد آمریکاست. بیشتر سرمایه‌گذاران خرد این صندوق را از طریق کلاس سهام A و با نماد AGTHX می‌خرند؛ کلاسی که هر سال بخشی از بازده آنان صرف کارمزد فروش و هزینه توزیع می‌شود. این موضوع برای هر کسی که پس‌انداز بازنشستگی یا سرمایه بلندمدت خود را در چنین صندوق‌هایی نگه داشته اهمیت دارد، زیرا تفاوت چند دهم درصدی کارمزد طی یک دهه به‌صورت مرکب رشد می‌کند و می‌تواند بخش قابل‌توجهی از بازده نهایی را ببلعد.
چرا کلاس A گران‌تر است
کلاس A این صندوق معمولاً کارمزد ورودی تا سقف ۵٫۷۵ درصد از مبلغ خرید را از سرمایه‌گذار دریافت می‌کند؛ هزینه‌ای یک‌باره که به کارگزار یا مشاور فروشنده پرداخت می‌شود، نه به مدیران صندوق. علاوه بر آن، کارمزد سالانه موسوم به ۱۲b-۱ نیز روی هزینه مدیریت اضافه می‌شود که صرف بازاریابی و توزیع می‌شود، نه انتخاب سهام. اثر این هزینه‌ها در بازدهی ده‌ساله کاملاً مشهود است؛ کلاس A طی یک دهه گذشته ۳۲۲٫۰۶ درصد بازده داشته، در حالی که همان سبد سهام در قالب کلاس نهادی R۶ با نماد RGAGX بازدهی ۳۳۷٫۶۶ درصد ثبت کرده است، با همان مدیران، همان سهام و همان معاملات.
شکاف بازدهی در بازه‌های کوتاه‌تر هم تکرار شده است. از ابتدای سال تا ۲۴ آگوست ۲۰۲۶ (۲ شهریور ۱۴۰۵)، کلاس R۶ بازدهی ۸٫۹۲ درصدی داشته در برابر ۸٫۷۱ درصد برای کلاس A. در بازه یک‌ساله این ارقام به ترتیب ۱۴٫۳۱ و ۱۳٫۹۷ درصد و در بازه پنج‌ساله ۶۷٫۸۹ و ۶۵٫۲۹ درصد بوده است. کلاس R۶ معمولاً از طریق حساب‌های بازنشستگی شرکتی مانند طرح‌های ۴۰۱(k) در دسترس است و برای کسانی که به آن دسترسی دارند، جابه‌جایی درون همان حساب پیامد مالیاتی ندارد.
گزینه سوم: صندوق شاخصی
گزینه دیگر پیش‌روی سرمایه‌گذاران، صندوق قابل معامله رشد ونگارد با نماد VUG است که شاخص سهام بزرگ رشد آمریکا را با کارمزد سالانه تنها ۰٫۰۳ درصد دنبال می‌کند؛ رقمی به‌مراتب پایین‌تر از کارمزد صندوق‌های فعال یادشده. این صندوق طی ۱۰ سال گذشته ۴۰۴٫۱۹ درصد و طی ۵ سال گذشته ۷۶٫۷۹ درصد بازده داشته، بالاتر از هر دو کلاس صندوق کپیتال گروپ. ترکیب سهام آن نیز متفاوت است و تمرکز بیشتری بر غول‌های فناوری دارد؛ انویدیا با سهم ۱۳٫۳ درصد، اپل با ۱۲٫۳ درصد، آلفابت با ۹٫۹ درصد و مایکروسافت با ۹٫۱ درصد بزرگ‌ترین اجزای پرتفوی آن را تشکیل می‌دهند، در حالی که صندوق رشد آمریکا در سهامی مانند اَبوی، اِی‌تی‌اندتی و اَبوت لابراتوریز نیز موقعیت دارد که در شاخص‌های کلاسیک رشد جای نمی‌گیرند.
ساختار صندوق قابل معامله از نظر مالیاتی نیز برای حساب‌های مشمول مالیات مزیت دارد، زیرا برخلاف صندوق‌های مشترک باز، بازخرید واحدها معمولاً مالیات بر عایدی سرمایه برای سایر دارندگان واحد ایجاد نمی‌کند. با این حال، برای کسانی که صندوق کلاس A را در حساب‌های مشمول مالیات نگه داشته‌اند، فروش آن پس از سال‌ها رشد قیمت خود می‌تواند مالیات بر عایدی سرمایه به همراه داشته باشد؛ به همین دلیل جابه‌جایی تدریجی طی چند سال مالیاتی معمولاً به فروش یک‌باره ترجیح داده می‌شود. در حساب‌های بازنشستگی بدون اثر مالیاتی، اما، تعویض کلاس سهام یا انتقال به صندوق شاخصی می‌تواند بدون هزینه اضافه، بازدهی بلندمدت را بهبود بخشد.
نظرات کاربران