به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بررسی نمونه‌ای از فایل‌های اجاره مسکن در تهران، تفاوتی چشمگیر در هزینه ماهانه اجاره‌بها را آشکار کرده است. برخی مستأجران برای سکونت در پایتخت، ماهانه ۲۲ میلیون تومان می‌پردازند، در حالی که رقم اجاره در برخی واحدهای دیگر به ۲۵۵ میلیون تومان در ماه می‌رسد. این فاصله، معادل بیش از ۱۱ برابر، عمق نابرابری در بازار اجاره مسکن تهران را نشان می‌دهد.
شکاف اجاره از کجا می‌آید؟
دلیل اصلی این اختلاف، ترکیب سه عامل است: موقعیت جغرافیایی، متراژ و سن ساختمان. واحدهای کوچک و قدیمی در مناطق کم‌برخوردار جنوب و شرق تهران معمولاً در محدوده اجاره پایین قرار می‌گیرند. در مقابل، آپارتمان‌های نوساز و بزرگ‌متراژ در محله‌های شمالی و مرکز شهر، رقم اجاره را به چند برابر می‌رسانند.
برای خانواری که با حقوق متوسط زندگی می‌کند، رقم ۲۲ میلیون تومان نیز رقم سنگینی است. این عدد به‌تنهایی بخش قابل‌توجهی از درآمد ماهانه یک خانوار متوسط شهری را در بر می‌گیرد. به بیان ساده، در بسیاری از خانوارها اجاره‌بها به بزرگ‌ترین قلم هزینه ماهانه تبدیل شده و فضای کمی برای سایر هزینه‌های زندگی باقی می‌گذارد.
مستأجران کجای بازار ایستاده‌اند؟
تحلیل داده‌های میدانی نشان می‌دهد بیش‌تر قراردادهای ثبت‌شده در بازه ۲۲ تا ۶۰ میلیون تومان متمرکز است و ارقام بالای ۱۰۰ میلیون تومان تنها به واحدهای لوکس یا محله‌های خاص محدود می‌شود. این توزیع نامتوازن نشان می‌دهد فشار اصلی بر گروه اکثریت مستأجران وارد می‌شود، در حالی که بخش کوچکی از بازار درگیر ارقام بسیار بالاست.
رشد مستمر اجاره‌بها در سال‌های اخیر، همراه با کاهش قدرت خرید ریال، مستأجران را به سمت واحدهای کوچک‌تر یا محله‌های دورتر از مرکز شهر سوق داده است. کارشناسان بازار مسکن این روند را نتیجه ترکیب تورم عمومی، کمبود عرضه واحدهای استیجاری و افزایش تقاضا در کلان‌شهر تهران می‌دانند.
داده‌های موجود نشان می‌دهد فاصله میان کف و سقف بازار اجاره در تهران رو به گسترش است. برای کسی که تصمیم به اجاره یا تمدید قرارداد دارد، مقایسه دقیق محله، متراژ و سن بنا پیش از هر تصمیمی می‌تواند از تحمیل هزینه‌های غیرضروری جلوگیری کند.
نظرات کاربران