به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بررسی زنجیره تأمین گوشت قرمز در کشور نشان می‌دهد فاصله قیمت از دامداری تا میز مصرف‌کننده همچنان بسیار زیاد است. این وضعیت در حالی ادامه دارد که به گفته فعالان این صنف، تولید داخلی بخش عمده نیاز کشور را تأمین می‌کند و عرضه دام زنده نیز در وضعیت مناسبی قرار دارد. با این حال، قیمت نهایی گوشت در بازار، رقمی چند برابر قیمت خرید از دامدار است.
این اختلاف قیمت مستقیماً روی سفره خانوار اثر می‌گذارد. وقتی قیمت خرید از دامدار افزایش محسوسی ندارد اما قیمت گوشت در قصابی‌ها بالا می‌ماند، بخش بزرگی از هزینه نهایی به کشتار، توزیع، حمل‌ونقل و سود واسطه‌ها تعلق می‌گیرد، نه به تولید. برای مصرف‌کننده نتیجه یکسان است: کاهش قدرت خرید در تهیه پروتئین حیوانی.
چرا فاصله قیمت این‌قدر زیاد است؟
کارشناسان این حوزه چند عامل را در ایجاد این فاصله مؤثر می‌دانند. هزینه‌های کشتارگاهی، عوارض حمل‌ونقل، نبود زنجیره سرد استاندارد -- یعنی نگه‌داری و جابه‌جایی گوشت در دمای کنترل‌شده -- در بخشی از مسیرهای توزیع، و تعدد واسطه‌ها میان دامدار و مغازه‌دار از مهم‌ترین آن‌ها است. هر حلقه اضافه در این زنجیره، درصدی به قیمت نهایی اضافه می‌کند، بدون آن‌که ارزش قابل‌توجهی به محصول بیفزاید.
نکته قابل‌توجه این است که مشکل از محل کمبود دام نیست. جمعیت دام کشور و روند تولید گوشت قرمز داخلی در وضعیتی قرار دارد که پاسخ‌گوی بخش عمده تقاضای داخلی است. به بیان دیگر، این افزایش قیمت ریشه در ناترازی عرضه و تقاضا در سطح تولید ندارد، بلکه در ساختار توزیع و بازار خرده‌فروشی ریشه دارد.
راهکارهایی که مطرح می‌شود
برخی فعالان صنعت دام و طیور، ساماندهی زنجیره توزیع، کاهش تعداد واسطه‌ها و توسعه فروش مستقیم از دامداری به فروشگاه‌های زنجیره‌ای را راهی برای کاهش این فاصله قیمتی می‌دانند. هدف از این طرح‌ها، رساندن سهم بیشتری از قیمت نهایی به دست تولیدکننده و کاهش بار هزینه بر دوش مصرف‌کننده است.
نوسان قیمت گوشت قرمز در سال‌های اخیر همواره یکی از موضوعات حساس سبد معیشتی خانوار ایرانی بوده است. با توجه به سهم بالای پروتئین حیوانی در هزینه‌های خوراکی، هرگونه تغییر در این بازار، به‌سرعت در سطح عمومی قیمت‌ها بازتاب پیدا می‌کند.
نظرات کاربران