به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، مرکز آمار ایران اعلام کرد تورم مسکن در شهریور امسال نسبت به ماه مشابه سال قبل ۳۲.۷ درصد بوده است. این رقم در پایان فصل جابه‌جایی منتشر شده است. تابستان معمولاً اوج تمدید قراردادهای اجاره است و بسیاری از خانوارها قرارداد تازه خود را با همین سطح قیمت‌ها بسته‌اند.
اهمیت این عدد در اثر مستقیم آن بر بودجه خانوار است. مسکن بزرگ‌ترین قلم هزینه در سبد بیشتر خانواده‌های شهری به شمار می‌رود. هر تغییر در این بخش، سهم درآمد باقی‌مانده برای خوراک، آموزش و پس‌انداز را جابه‌جا می‌کند.
معنای ۳۲.۷ درصد در زندگی روزمره
رقم اعلام‌شده «تورم نقطه‌به‌نقطه» است. این شاخص قیمت ۱ ماه را با همان ماه در سال قبل مقایسه می‌کند. بنابراین تصویری از تغییر هزینه در یک بازه کامل ۱۲ماهه می‌دهد، نه نوسان ۱ ماه اخیر.
برای ملموس‌شدن عدد، یک مثال فرضی کمک می‌کند. مستأجری که پارسال ماهانه ۲۰ میلیون تومان اجاره می‌داد، با این نرخ امروز باید حدود ۲۶.۵ میلیون تومان بپردازد. در مقیاس بزرگ‌تر، واحدی به ارزش ۵ میلیارد تومان، با همین نرخ رشد به حدود ۶.۶ میلیارد تومان می‌رسد.
باید توجه داشت که تورم مسکن در سبد مصرفی خانوار عمدتاً هزینه اجاره و نگهداری مسکن را بازتاب می‌دهد. از این رو، این عدد لزوماً با تغییر قیمت خرید و فروش آپارتمان در یک محله خاص برابر نیست. اختلاف میان شهرها و مناطق نیز می‌تواند قابل توجه باشد.
چه کسانی بیشتر اثر را حس می‌کنند؟
داده‌ها نشان می‌دهد فشار اصلی بر گروهی وارد می‌شود که درآمدشان با سرعتی کمتر از هزینه مسکن رشد کرده است. مستأجران و خانوارهایی که قصد خرید خانه اول را دارند، در این گروه قرار می‌گیرند. در مقابل، برای مالکان، این رقم به معنای افزایش ارزش اسمی دارایی است. کشمکش میان توان پرداخت مستأجر و انتظار موجر، در ماه‌های پیش رو نیز محور اصلی این بازار خواهد بود. ارزیابی نهایی این روند، به داده‌های ماه‌های بعد و مقایسه آن با رشد درآمدها بستگی دارد.
نظرات کاربران