به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، وزارت خزانه‌داری آمریکا روز پنجشنبه ۱ اکتبر (۹ مهر) نام ۵ خودروساز بزرگ ایران را در فهرست تحریم‌های خود قرار داد. ایران‌خودرو، ایران‌خودرو دیزل، سایپا، پارس‌خودرو و زامیاد شرکت‌هایی هستند که در این فهرست آمده‌اند. این ۵ شرکت بخش بزرگی از خودروهای سواری، وانت‌ها و خودروهای تجاری بازار داخلی را تولید می‌کنند.
اهمیت این خبر در «مستقیم» بودن تحریم است. صنعت خودروی ایران از سال ۲۰۱۸ زیر تحریم‌های بخشی آمریکا بوده است. اما قرار گرفتن نام هر شرکت در فهرست تحریم‌ها یعنی هر طرف خارجی که با آن معامله کند، با ریسک مستقیم جریمه روبه‌رو می‌شود. نتیجه عملی برای خریدار داخلی، احتمال کندتر شدن تأمین قطعه و افزایش هزینه تولید است.
تحریم مستقیم چه تفاوتی دارد؟
در تحریم بخشی، یک صنعت به‌طور کلی محدود می‌شود و شرکت‌ها هنوز از مسیرهای واسطه‌ای استفاده می‌کنند. در تحریم مستقیم، نام شرکت در فهرست اشخاص تحریم‌شده ثبت می‌شود. دارایی‌های احتمالی آن در حوزه نفوذ آمریکا مسدود می‌شود و بانک‌ها و تأمین‌کنندگان خارجی با دقت بیش‌تری از هرگونه همکاری با آن پرهیز می‌کنند.
این وضعیت به زبان ساده یعنی هزینه هر معامله خارجی بالاتر می‌رود. شرکت‌های واسطه برای پذیرش ریسک بیش‌تر، کارمزد بیش‌تری طلب می‌کنند. انتقال پول برای خرید قطعه نیز زمان‌برتر می‌شود. این هزینه‌ها در نهایت می‌تواند به قیمت تمام‌شده خودرو منتقل شود.
اثر احتمالی بر بازار داخلی
بازار خودروی ایران سال‌هاست با شکاف میان قیمت کارخانه و قیمت بازار آزاد روبه‌روست. هر عاملی که چشم‌انداز عرضه را مبهم‌تر کند، معمولاً این شکاف را در کوتاه‌مدت بیش‌تر می‌کند. به همین دلیل، واکنش بازار در روزهای آینده بیش از هر چیز به انتظارات فعالان درباره حجم تولید بستگی خواهد داشت.
در سوی دیگر، بخشی از قطعه‌سازی خودروسازان در سال‌های اخیر داخلی شده و بخشی نیز از مسیر شرکای آسیایی تأمین می‌شود. میزان وابستگی هر خودروساز به قطعه وارداتی و توان این شبکه در جذب ریسک جدید، تعیین می‌کند اثر تحریم تا چه اندازه به خط تولید برسد. داده‌های تولید ماه‌های آینده تصویر روشن‌تری از این اثر ارائه خواهد داد.
نظرات کاربران