به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، ودیعه اجاره برخی آپارتمانهای تهران به ۱۸ میلیارد تومان رسیده است. این رقم در بعضی محلههای پایتخت برای خرید کامل ۱ واحد مسکونی کافی است. به بیان ساده، مستأجر در بخشی از شهر پولی را بهعنوان امانت به مالک میسپارد که در منطقهای دیگر میتواند او را صاحبخانه کند.
اهمیت این داده در زمان آن است. مهرماه انتهای فصل اصلی جابهجایی مستأجران است و بسیاری از خانوارها همین حالا قرارداد تازه بستهاند یا در حال تمدید آن هستند. رقمهای بالای مناطق گرانقیمت معمولاً بهتدریج به سقف انتظار مالکان در محلههای دیگر هم اثر میگذارد.
۱۸ میلیارد تومان یعنی چه؟
در عرف بازار اجاره، بخشی از ودیعه با اجاره ماهانه جابهجا میشود. نرخ رایج این تبدیل معمولاً حدود ۳ درصد در ماه است؛ یعنی هر ۱ میلیون تومان ودیعه با حدود ۳۰ هزار تومان اجاره ماهانه برابر گرفته میشود. با این حساب، ۱۸ میلیارد تومان ودیعه در صورت تبدیل کامل به اجاره، به رقمی نزدیک ۵۴۰ میلیون تومان در ماه میرسد.
این عدد نشان میدهد مستأجر چنین واحدی در عمل با هزینهای در حد درآمد سالانه چند خانوار متوسط در هر ماه روبهرو است. بخش بزرگتر این بازار البته در مناطق میانی و پایین شهر شکل میگیرد و چنین رقمهایی بیشتر به واحدهای لوکس و محلههای گرانقیمت تعلق دارد.
کشمکش مالک و مستأجر
در یک سوی این بازار، مالکانی قرار دارند که اجاره را با تورم عمومی و رشد قیمت خرید مسکن مقایسه میکنند. در سوی دیگر، مستأجرانی هستند که رشد درآمدشان از رشد ودیعه عقب مانده است. نتیجه این کشمکش معمولاً جابهجایی مستأجران به محلههای ارزانتر، کوچکتر کردن متراژ یا مهاجرت به شهرهای اطراف تهران است.
نکته قابل توجه برای فعالان بازار، کاهش فاصله میان قیمت اجاره و قیمت خرید در برخی مناطق است. وقتی ودیعه یک منطقه به ارزش کامل خانه در منطقه دیگر میرسد، تصمیم میان اجارهنشینی در محله دلخواه و مالکیت در محلهای دیگر به انتخابی واقعی تبدیل میشود. وزن هر یک از این دو گزینه به شرایط شغلی، دسترسی و توان مالی هر خانوار بستگی دارد.
دادههای این گزارش به بخش گرانقیمت بازار مربوط است و تصویر کامل بازار اجاره تهران را نشان نمیدهد. با این حال، رسیدن ودیعه به سطح قیمت خرید، نشانهای از فشار هزینه مسکن بر خانوارهای اجارهنشین پایتخت است که در فصلهای بعدی هم احتمالاً در قراردادها دیده خواهد شد.















نظرات کاربران