به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، تعیین نرخ خرید تضمینی گندم هنوز به نتیجه نرسیده است. گندمکاران حداقل ۸۵ هزار تومان برای هر کیلو پیشنهاد داده‌اند. در مقابل، سازمان برنامه و بودجه رقمی نزدیک به ۶۰ هزار تومان را مبنای محاسبه قرار داده است.
خرید تضمینی یعنی دولت پیش از فصل کشت، قیمتی را اعلام می‌کند و متعهد می‌شود محصول کشاورز را با همان نرخ بخرد. این نرخ برای کشاورز نقش یک تضمین درآمدی را دارد. اهمیت تصمیم در این مقطع به زمان آن برمی‌گردد. مهر و آبان فصل کشت گندم پاییزه است و کشاورز پیش از بذرپاشی می‌خواهد بداند محصولش با چه قیمتی خریده می‌شود.
فاصله دو رقم به زبان عدد
اختلاف دو پیشنهاد ۲۵ هزار تومان در هر کیلو است. به بیان دیگر، نرخ مطلوب گندمکاران حدود ۴۲ درصد بالاتر از رقم مدنظر سازمان برنامه و بودجه است. این فاصله در مقیاس ۱ تن به ۲۵ میلیون تومان می‌رسد. کشاورزی که ۱۰۰ تن گندم تحویل دهد، بسته به نرخ نهایی، ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان کمتر یا بیشتر دریافت می‌کند.
این عدد در سطح بودجه دولت بزرگ‌تر می‌شود. به ازای هر ۱ میلیون تن خرید، اختلاف دو نرخ حدود ۲۵ هزار میلیارد تومان، یعنی ۲۵ همت، هزینه اضافه برای دولت دارد. به همین دلیل سازمان برنامه و بودجه بر رقم پایین‌تر تأکید دارد. گندمکاران در مقابل به افزایش هزینه کود، بذر، سوخت و دستمزد استناد می‌کنند و نرخ پایین را با هزینه تولید ناسازگار می‌دانند.
اثر احتمالی بر سفره و بازار
نرخ خرید تضمینی گندم مستقیم به قیمت تمام‌شده آرد گره خورده است. هر افزایش در این نرخ، اگر با یارانه جبران نشود، فشار هزینه را به نانوایی‌ها و صنایع غذایی منتقل می‌کند. در سوی دیگر، نرخ پایین‌تر از انتظار کشاورز ممکن است انگیزه کشت را کاهش دهد یا بخشی از محصول را به بازار آزاد ببرد. در این حالت، نیاز به واردات و تقاضای ارزی آن بیشتر می‌شود.
محتمل‌ترین سناریو، رسیدن به رقمی میان دو پیشنهاد است؛ اما تا زمان اعلام رسمی، هیچ نرخی قطعی نیست. نتیجه این کشمکش میان هزینه تولید و محدودیت بودجه، هم بر برنامه کشت پاییز اثر می‌گذارد و هم بر مسیر قیمت کالاهای پایه در ماه‌های آینده.
نظرات کاربران