به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بازار مسکن ایران پس از سال‌ها رکود، کاهش معاملات و افت ارزش دلاری، به مرحله‌ای حساس رسیده است؛ مرحله‌ای که فعالان بازار مدام می‌پرسند آیا قیمت‌ها در مسیر تثبیت قرار گرفته‌اند یا باید منتظر یک جهش تازه بود. کاهش قدرت خرید خانوارها، احتیاط سرمایه‌گذاران و نااطمینانی اقتصادی، فضای معاملات را محدود کرده، اما همزمان نشانه‌هایی از تغییر تدریجی رفتار بازار دیده می‌شود که می‌تواند مسیر آینده را متفاوت کند.
مسکن در تقاطع رکود و امید
در سال‌های اخیر، قیمت دلاری هر متر مربع مسکن از محدوده هزار تا ۱۲۰۰ دلار به حوالی ۷۵۰ تا ۸۰۰ دلار رسیده است. این افت باعث شده بسیاری از کارشناسان از «جاماندگی مسکن از تورم» صحبت کنند. حامد قناعی معتقد است همین فاصله قیمتی، در صورت بازگشت آرامش سیاسی و اقتصادی، ظرفیت رشد کوتاه‌مدت ۱۵ تا ۲۰ درصدی را ایجاد می‌کند. به گفته او حتی نشانه‌های محدود ثبات می‌تواند رفتار فروشندگان و خریداران را تغییر دهد و بازار را از حالت انجماد خارج کند.
تمرکز تقاضا روی واحدهای کوچک
سمانه محرمی نمین، نایب‌رئیس اتحادیه مشاوران املاک، می‌گوید اگر هم رشد قیمتی شکل بگیرد، هیجانی نخواهد بود. به باور او از اواخر بهمن‌ماه شیب ملایمی در معاملات دیده می‌شود که عمدتاً به واحدهای کوچک‌متراژ مربوط است؛ واحدهایی که هنوز با توان نسبی تقاضای مصرفی همخوانی دارند. این موضوع نشان می‌دهد بازار بیش از آنکه سرمایه‌ای حرکت کند، فعلاً بر نیاز واقعی خانوارها متمرکز شده است.
سیاست و تورم؛ موتور پنهان بازار
بی‌ثباتی سیاسی همچنان مهم‌ترین متغیر اثرگذار بر بازار است. خشایار باقرپور هشدار می‌دهد تشدید نااطمینانی‌ها می‌تواند هرگونه روند افزایشی را متوقف کند. او یادآور می‌شود که تورم نقطه‌به‌نقطه نزدیک به ۶۰ درصد و تورم ماهانه بالا، شکاف میان قیمت مسکن و هزینه‌های واقعی را افزایش داده و رکود را فرسایشی کرده است. در مقابل، تورج سرباز معتقد است اگر ثبات نسبی برقرار شود، مسکن می‌تواند منطقی‌تر از بازارهای طلا و ارز حرکت کند و حتی رشد ۲۵ تا ۴۰ درصدی در افق یک‌ساله دور از ذهن نیست. اما وقوع تنش‌های جدید، بازار را وارد رکودی سنگین و طولانی خواهد کرد.
ساخت‌وساز زیر فشار و اجاره‌بهای صعودی
در سمت عرضه نیز شرایط شکننده است. ایرج رهبر می‌گوید پروژه‌های در حال اجرا ادامه دارند، اما شروع پروژه‌های جدید کاهش یافته و بسیاری از سازندگان منتظر روشن‌تر شدن شرایط اقتصادی هستند. ساخت‌وسازها بیشتر به پروژه‌های کوچک و متوسط محدود شده و همین مسئله خطر کمبود عرضه در آینده را بالا می‌برد. همزمان اجاره‌بها همچنان مسیر افزایشی دارد و فشار بیشتری به خانوارهای مصرفی وارد می‌کند؛ فشاری که می‌تواند شکاف میان بازار خرید و توان واقعی مردم را عمیق‌تر کند.
بازار در انتظار سیگنال نهایی
در مجموع، بازار مسکن نه در آستانه جهش فوری است و نه به ثبات پایدار رسیده. آنچه مسیر آینده را مشخص می‌کند، ترکیبی از سیاست، تورم و اعتماد سرمایه‌گذاران است. اگر آرامش نسبی برقرار شود، مسکن به دلیل جاماندگی قیمتی ظرفیت رشد تدریجی خواهد داشت. اما در سناریوی تداوم نااطمینانی، رکود فرسایشی عمیق‌تر می‌شود و حتی فشار بر سازندگان و عرضه را افزایش می‌دهد. به بیان دیگر، مسکن امروز بیش از هر زمان دیگری آینه وضعیت کلان اقتصاد و سیاست کشور شده است.
نظرات کاربران