به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال استریت، یک سرمایه‌گذار ۶۱ ساله با هدف جایگزینی درآمد ماهانه خالص خود، سالانه ۴۲ هزار دلار از یک سبد سرمایه‌گذاری هدف‌گذاری کرده است. این رقم همان مبلغ متداولی است که بازنشستگان پیش از دریافت مزایای تأمین اجتماعی برای پوشش هزینه مسکن، بیمه درمانی و هزینه‌های پایه زندگی به آن نیاز دارند.
برای رسیدن به این هدف، دو صندوق قابل معامله در بورس بیشترین توجه را جلب کرده‌اند: صندوق سهام تقسیم‌سود شواب آمریکا با نماد SCHD و صندوق درآمد حق‌بیمه سهام نزدک جی‌پی‌مورگان با نماد JEPQ. صندوق نخست بر سهام آمریکایی باکیفیت و دارای سابقه پرداخت سود تمرکز دارد. صندوق دوم با فروش اختیار خرید روی سبدی از سهام شاخص نزدک ۱۰۰ درآمد کسب می‌کند و آن را به‌صورت ماهانه میان سهام‌داران توزیع می‌کند. ترکیب این دو، سبدی دوقطبی می‌سازد؛ یک سو رشد سرمایه و سوی دیگر جریان نقدی.
قیمت هر سهم SCHD در حال حاضر نزدیک به ۳۳٫۹۰ دلار است و سود تقسیمی پیش‌بینی‌شده سالانه آن حدود ۱٫۰۱ دلار به ازای هر سهم برآورد می‌شود؛ رقمی که بازدهی نزدیک به ۳ درصد را نشان می‌دهد. مجموع سود تقسیمی پرداخت‌شده این صندوق در ۱۲ ماه گذشته ۱٫۰۴۸ دلار به ازای هر سهم و به‌صورت فصلی بوده است. آنچه بیشتر به رشد ارزش این صندوق کمک کرده، بازده کلی آن است: قیمت سهام SCHD در ۱ سال گذشته ۳۱ درصد و در یک دهه گذشته ۲۳۲ درصد افزایش یافته است.
صندوق JEPQ نقش تأمین‌کننده اصلی جریان نقدی را ایفا می‌کند. قیمت هر سهم آن حدود ۵۹٫۷۴ دلار است و مجموع سود توزیعی ۱۲ ماه گذشته آن ۶٫۵۲ دلار به ازای هر سهم بوده که به‌صورت ماهانه پرداخت شده است. بازده سالانه پیش‌بینی‌شده این صندوق ۸٫۵ درصد و کارمزد مدیریت آن ۰٫۳۵ درصد است. برای مقایسه، بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله خزانه‌داری آمریکا ۴٫۶۳ درصد است؛ یعنی JEPQ در ازای پذیرش ریسک سهام و قراردادهای اختیار معامله، بازدهی محسوسی بالاتر از دارایی بدون ریسک ارائه می‌دهد.
چرا تکیه بر یک صندوق کافی نیست
طبق این گزارش، صندوقی با بازده اولیه ۳ درصد که سود تقسیمی خود را سالانه ۸ درصد افزایش دهد، طی حدود یک دهه بازدهی معادل ۸٫۴۶ درصد نسبت به قیمت خرید اولیه ثبت خواهد کرد. در مقابل، توزیع سود JEPQ به نوسانات حق‌بیمه قراردادهای اختیار معامله وابسته است، نه به رشد سودآوری شرکت‌ها، و همین موضوع باعث می‌شود این توزیع هم‌سو با تلاطم شاخص نزدک بالا و پایین برود. به همین دلیل، سرمایه‌گذاری با افقی ۲۵ ساله تا پایان دوران بازنشستگی، به‌ندرت تمایل دارد تمام سبد خود را در پردرآمدترین صندوق نگه دارد؛ چون تورم به‌مرور جریان‌های درآمدی ثابت را فرسایش می‌دهد، در حالی که جریان‌های درآمدی رو به رشد می‌توانند اثر تورم را خنثی کنند.
نکته دیگر، تفاوت مالیاتی این دو صندوق است. سود توزیعی JEPQ مانند درآمد عادی مشمول مالیات می‌شود و به همین دلیل نگهداری آن در حساب‌های بازنشستگی معاف از مالیات مانند IRA یا Roth IRA در گزارش توصیه شده است. در مقابل، سود تقسیمی SCHD از نوع سود واجد شرایط است و با نرخ مالیاتی پایین‌تری محاسبه می‌شود.
سبدی با دو ضلع رشد و درآمد
ترکیب این دو صندوق به نسبت ۵۰ به ۵۰، بازده وزنی نزدیک به ۵٫۷ درصد ایجاد می‌کند. سود فصلی SCHD پایه‌ای رو به رشد برای سبد فراهم می‌کند و توزیع ماهانه JEPQ جریان نقدی لازم برای پوشش هزینه‌های جاری را هموار می‌سازد. برای رسیدن به درآمد سالانه ۴۲ هزار دلاری با بازدهی امروز، سرمایه‌ای در حدود ۷۳۷ هزار دلار لازم است؛ رقمی که برای خانواری با سه دهه سرمایه‌گذاری مستمر در حساب‌های بازنشستگی، دور از دسترس نیست.
نظرات کاربران