به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در ماه‌های اخیر بازار اجاره مسکن تهران وارد مرحله تازه‌ای از فشار شده است. رشد بی‌وقفه اجاره‌بها باعث شده رهن، که پیش‌تر بخش عمده هزینه مسکن را می‌پوشاند، سهم کوچک‌تری از قیمت واقعی خانه داشته باشد. نتیجه این تغییر، آب‌رفتن قدرت خرید مستأجران و کوچک‌ترشدن گزینه‌های پیش‌روی آن‌هاست.
نکته مهم برای خانوارهای مستأجر این است که این افزایش هزینه، فقط روی رقم قرارداد اثر نمی‌گذارد. بسیاری از خانواده‌ها برای هم‌خوانی بودجه با اجاره‌بهای جدید، امکاناتی مانند پارکینگ و آسانسور را از فهرست ضروریات حذف می‌کنند. به بیان دیگر، مستأجر امروز تهرانی به‌جای انتخاب بر اساس رفاه، بر اساس حداقل‌های قابل‌تحمل تصمیم می‌گیرد.
زیر خط امکانات پایه
کاهش تقاضا برای واحدهای دارای پارکینگ و آسانسور در محله‌های گران، مستأجران را به سمت طبقات پایین‌تر یا ساختمان‌های قدیمی‌تر سوق داده است. این تغییر ترجیح، بازتابی از فشار مالی است، نه سلیقه شخصی. مشاوران املاک می‌گویند تعداد درخواست برای واحدهای فاقد این امکانات طی ۱ سال گذشته افزایش یافته است.
در کنار حذف امکانات، بخشی از مستأجران به سمت هم‌خانه‌شدن یا اجاره واحدهای کوچک‌تر رفته‌اند. این انتخاب به معنای از دست‌دادن بخشی از استقلال زندگی است؛ چیزی که پیش از این کمتر در بازار اجاره تهران دیده می‌شد. تحلیلگران این رفتار را نشانه‌ای از فشرده‌شدن سبد مسکن خانوارهای کم‌درآمد و متوسط می‌دانند.
جابه‌جایی، دیگر فقط تغییر خانه نیست
برای بسیاری از مستأجران، هر جابه‌جایی سالانه اکنون به معنای مذاکره‌ای سخت بر سر متراژ، محله و امکانات است. کارشناسان بازار مسکن می‌گویند ادامه این روند می‌تواند فاصله میان کیفیت مسکن اجاره‌ای و مسکن ملکی را بیش‌تر کند. این فاصله در بلندمدت بر تصمیم خانوارها برای ماندن در تهران یا مهاجرت به شهرهای کوچک‌تر اثر می‌گذارد.
داده‌های میدانی مشاوران املاک نشان می‌دهد رشد اجاره‌بها در محله‌های مرکزی و غربی تهران محسوس‌تر از سایر مناطق بوده است. با این حال، محتمل‌ترین سناریو برای ماه‌های پیش‌رو ادامه همین روند است، مگر آن‌که عرضه واحدهای اجاری در سطح شهر افزایش یابد. تا آن زمان، تصمیم درباره محل زندگی برای بسیاری از خانوارها همچنان دشوار باقی خواهد ماند.
نظرات کاربران