به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ای‌تی‌اف‌ترندز، رابرت آرنوت، بنیان‌گذار و رئیس شرکت پژوهشی ریسرچ افیلیتس، در گفت‌وگو با تی‌ام‌ایکس وتافای از رویکردی به نام شاخص‌گذاری بنیادین سخن گفت که آن را جایگزینی برای شیوه رایج ساخت صندوق‌های شاخصی می‌داند. او این پرسش را مطرح کرد که آیا روشی که طی پنج دهه گذشته پایه اصلی ساخت صندوق‌های شاخصی بوده، از بنیاد اشکال دارد.
در بیشتر صندوق‌های شاخصی رایج در جهان، وزن هر شرکت در شاخص بر اساس ارزش بازار آن تعیین می‌شود؛ یعنی حاصل‌ضرب قیمت سهم در تعداد سهام منتشرشده. به گفته آرنوت، این شیوه یک اشکال ساختاری دارد: وقتی قیمت سهمی ۲ برابر می‌شود، وزن آن در شاخص هم افزایش می‌یابد و صندوق به‌طور خودکار سهم بیشتری از همان سهم گران‌شده می‌خرد. نتیجه این است که صندوق‌های شاخصی سنتی، صرف نظر از دلیل رشد قیمت (بهبود واقعی کسب‌وکار یا صرفا هیجان بازار)، به‌طور خودکار سرمایه‌گذاری بیشتری روی سهام گران‌تر انجام می‌دهند.
در مقابل، روش پیشنهادی آرنوت وزن هر شرکت را بر اساس شاخص‌های اقتصادی واقعی مانند فروش، سود عملیاتی، ارزش دفتری دارایی‌ها و سود تقسیمی تعیین می‌کند، نه قیمت روز سهم در بورس. طرفداران این رویکرد می‌گویند چنین شیوه‌ای می‌تواند اثر گران‌خریدن سهام پرحباب را کاهش دهد و در بلندمدت انضباط بیشتری به سبد سرمایه‌گذاری بدهد.
این گفت‌وگو بخشی از مجموعه محتوای تخصصی تی‌ام‌ایکس وتافای درباره روش‌های جایگزین ساخت شاخص است و بحث درباره برتری وزن‌دهی بنیادین بر وزن‌دهی بازاری در میان کارشناسان سرمایه‌گذاری همچنان باز است. صندوق‌های مبتنی بر شاخص‌های بنیادین در آمریکا کاربرد دارند، اما سهم آن‌ها از کل بازار صندوق‌های شاخصی به‌مراتب کمتر از صندوق‌های سنتی وزن‌بازاری است.
نظرات کاربران