به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال استریت، بسیاری از سرمایه‌گذاران آمریکایی با خرید هم‌زمان دو صندوق شاخصی وانگارد به نام‌های VOO و VTI تصور می‌کنند سبد دارایی خود را متنوع کرده‌اند. بررسی ترکیب دارایی این دو صندوق نشان می‌دهد حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد وزن صندوق VTI را همان سهم‌هایی تشکیل می‌دهند که پیش‌تر در VOO نیز حضور دارند؛ یعنی سرمایه‌گذار برای مالکیت یک دارایی، ۲ بار کارمزد پرداخت می‌کند.
این موضوع برای مخاطبی که به دنبال کاهش ریسک از راه تنوع‌بخشی است اهمیت دارد، زیرا نشان می‌دهد نام متفاوت دو صندوق لزوماً به معنای دارایی‌های متفاوت نیست. کارمزد سالانه هر دو صندوق پایین و برابر ۰٫۰۳ درصد است؛ طبق گزارش نیمه‌سالانه صندوق VOO تا تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ (۹ تیر ۱۴۰۵)، هزینه واقعی سرمایه‌گذاری ۱۰٬۰۰۰ دلاری در بازه شش‌ماهه تنها ۱٫۵ دلار بوده است. مشکل اصلی نرخ کارمزد نیست، بلکه پرداخت همین هزینه اندک برای پوشش تکراری یک دارایی است؛ هزینه واقعی این همپوشانی، از دست رفتن فرصت سرمایه‌گذاری در دارایی‌های واقعاً متفاوت است.
ترکیب سبد؛ شباهت پنهان زیر ظاهر متفاوت
صندوق VOO تا پایان ژوئن ۲۰۲۶ در مجموع ۵۱۹ سهم را در سبد خود نگه می‌داشت که سهم بخش فناوری اطلاعات به‌تنهایی به ۳۸ درصد از خالص دارایی‌ها، معادل ۱٫۶۸ میلیارد دلار می‌رسید. صندوق VTI با حدود ۳٬۶۰۰ سهم در ظاهر بسیار گسترده‌تر به نظر می‌رسد، اما چون بر مبنای ارزش بازار وزن‌دهی می‌شود، همان شرکت‌های بزرگ موجود در VOO بر رأس فهرست آن مسلط هستند. سهم‌های کوچک و میان‌اندازه صرفاً به تعداد نام‌های صندوق افزوده‌اند، نه به وزن واقعی آن.
عملکرد تاریخی دو صندوق تفاوت اندک این دو سبد را روشن می‌کند. در ۱ سال گذشته، بازدهی VOO به ۱۷٫۶۶ درصد رسیده در حالی که VTI بازدهی ۱۵٫۹۵ درصدی داشته است. از ابتدای سال جاری میلادی، این نسبت ۱۲٫۷۹ درصد در برابر ۱۲٫۳۲ درصد بوده و در بازه پنج‌ساله، فاصله به ۸۴٫۲۱ درصد در برابر ۶۳٫۶۸ درصد رسیده است. در بازه ده‌ساله نیز VOO با رشد ۳۲۳٫۶۱ درصدی در برابر رشد ۲۴۵٫۷۵ درصدی VTI قرار گرفته؛ این داده‌ها نشان می‌دهد بخش سهم‌های کوچک‌تر در VTI طی این سال‌ها بیشتر عامل کاهش بازدهی بوده تا منبع رشد اضافه.
هزینه پنهان مالیاتی صندوق‌های دوگانه
نگه‌داری هم‌زمان دو صندوق در حساب‌های مشمول مالیات، هزینه‌ای کمتر دیده‌شده نیز دارد. سرمایه‌گذار باید هر سال دو جریان تقسیم سود جداگانه را در اظهارنامه مالیاتی تطبیق دهد. افزون بر این، همپوشانی بالای دو صندوق در استفاده از راهبرد برداشت زیان مالیاتی ابهام ایجاد می‌کند، زیرا مقام‌های مالیاتی آمریکا دارایی‌های «تقریباً یکسان» را برای این راهبرد نمی‌پذیرند.
به گفته این گزارش، راه‌حل ساده است: برای پوشش شاخص S&P ۵۰۰ همین یک صندوق مانند VOO کافی است و صندوق‌های مشابهی مانند SPLG نیز کارمزد و بازدهی نزدیکی دارند. اگر هدف پوشش کل بازار سهام آمریکاست، نگه‌داری تنها VTI کفایت می‌کند. تنوع‌بخشی واقعی از دارایی‌هایی به دست می‌آید که رفتار متفاوتی دارند؛ برای نمونه صندوق VXUS با تمرکز بر سهام شرکت‌های خارج از آمریکا، یا صندوق AVUV با تمرکز بر سهم‌های کوچک ارزشی، پوششی می‌دهند که در ترکیب VOO و VTI به‌طور ساختاری جایی ندارد.
نظرات کاربران