به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ودیعه اجاره برخی آپارتمان‌ها در تهران به بیش از ۱۸ میلیارد تومان رسیده است. ودیعه یا همان «رهن»، پولی است که مستأجر هنگام عقد قرارداد به مالک می‌سپارد و در پایان قرارداد پس می‌گیرد. این رقم در بازار اجاره کم‌سابقه است.
اهمیت این عدد در مقایسه‌ای ساده است: با همین مبلغ می‌توان در بسیاری از محله‌های دیگر پایتخت، به‌جای اجاره، ۱ واحد مسکونی خرید. به بیان دیگر، در بخش بالای بازار، پولی که فقط برای حق سکونت موقت کنار گذاشته می‌شود، به اندازه ارزش کامل یک خانه در نقطه‌ای دیگر از شهر رسیده است. این وضعیت پرسش قدیمی «اجاره یا خرید» را دوباره پیش روی خانوارها می‌گذارد.
این عدد چقدر بزرگ است
در بازار اجاره تهران، عرف رایج برای تبدیل ودیعه به اجاره ماهانه حدود ۳ درصد است. یعنی هر ۱ میلیون تومان ودیعه معادل حدود ۳۰ هزار تومان اجاره ماهانه حساب می‌شود. بر پایه این عرف، ودیعه ۱۸ میلیارد تومانی تقریباً با ۵۴۰ میلیون تومان اجاره در ماه برابری می‌کند.
ودیعه‌هایی در این سطح معمولاً به واحدهای بزرگ و گران‌قیمت تعلق دارد. بنابراین این رقم تصویر میانگین بازار اجاره نیست. با این حال، سقف قیمت‌ها نشان می‌دهد فاصله میان لایه‌های مختلف بازار مسکن تا کجا امتداد یافته است.
کشمکش مالک و مستأجر
در شرایط تورمی، ارزش پول نقد به‌مرور کاهش می‌یابد. به همین دلیل بخشی از مالکان ترجیح می‌دهند ودیعه بزرگ‌تری بگیرند و آن را در بازارهای دیگر به کار بیندازند. در سوی دیگر، مستأجر با سپردن این پول، فرصت استفاده از آن را از دست می‌دهد؛ اقتصاددانان به این بازده ازدست‌رفته «هزینه فرصت» می‌گویند.
داده‌های این بخش از بازار هنوز نشان نمی‌دهد که رقم‌های سقف تا چه اندازه به محله‌های میانی و ارزان‌تر سرایت می‌کند. اما در بازار مسکن، قیمت‌های بالای بازار گاه به نقطه مرجعی برای چانه‌زنی مالکان در لایه‌های پایین‌تر تبدیل می‌شود. مهر ماه پس از فصل اصلی جابه‌جایی تابستان قرار دارد و رفتار قراردادهای پیش رو، تصویر روشن‌تری از مسیر بازار اجاره خواهد داد.
نظرات کاربران