به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رشد سالانه اجاره‌بهای پیشنهادی مسکن در تهران در شهریورماه به ۴۲ درصد رسید. میانگین اجاره پیشنهادی هم از مرز ۶۴۰ هزار تومان برای هر مترمربع گذشت. منظور از «اجاره پیشنهادی» قیمتی است که موجران در آگهی‌ها اعلام می‌کنند؛ رقم نهایی قرارداد ممکن است پس از چانه‌زنی کمتر باشد.
این عدد از آن جهت اهمیت دارد که شهریور آخرین ماه فصل اصلی جابه‌جایی مستأجران است. بسیاری از خانوارها قرارداد سال آینده خود را در همین بازه می‌بندند. هم‌زمان، چهار نشانه اقتصادی و فصلی حکایت از آن دارد که بازار اجاره در آستانه تغییر مسیر قرار گرفته است؛ تغییری که پیامد آن به توان پرداخت مستأجران گره خورده است.
عدد ۴۲ درصد در عمل یعنی چه؟
برای ملموس‌شدن این رقم، یک آپارتمان ۷۵ متری را در نظر بگیرید. با میانگین ۶۴۰ هزار تومان برای هر متر، اجاره ماهانه معادل این واحد به حدود ۴۸ میلیون تومان می‌رسد. محاسبه معکوس رشد ۴۲ درصدی نشان می‌دهد همین واحد ۱ سال پیش حدود ۳۴ میلیون تومان اجاره ماهانه معادل داشته است. به بیان دیگر، مستأجر چنین واحدی برای ماندن در خانه‌ای مشابه باید ماهانه حدود ۱۴ میلیون تومان بیشتر بپردازد.
این برآورد بر پایه «اجاره معادل» است؛ یعنی حالتی که کل ودیعه به اجاره ماهانه تبدیل شود. در بازار واقعی، بیشتر قراردادها ترکیبی از ودیعه و اجاره ماهانه است. با این حال، جهت حرکت روشن است: هزینه سکونت سریع‌تر از درآمد بسیاری از خانوارها رشد کرده است.
کشمکش موجر و مستأجر
در یک سوی بازار، موجران قیمت پیشنهادی را بالا برده‌اند. در سوی دیگر، توان پرداخت مستأجران سقفی برای این افزایش ایجاد می‌کند. وقتی فاصله قیمت پیشنهادی و توان پرداخت زیاد شود، معمولاً بخشی از تقاضا به واحدهای کوچک‌تر، محله‌های ارزان‌تر یا حاشیه شهر منتقل می‌شود. این جابه‌جایی همان سازوکاری است که می‌تواند سرعت رشد اجاره را در ماه‌های آینده تغییر دهد.
پایان فصل جابه‌جایی نیز عامل فصلی مهمی است. در ماه‌های پاییز و زمستان، تقاضای اجاره به‌طور معمول کاهش می‌یابد و موجران فشار کمتری برای افزایش قیمت دارند. با این حال، داده‌های فعلی هنوز برای تعیین اینکه تغییر مسیر بازار به شکل کندشدن رشد بروز می‌کند یا توقف آن، کافی نیست. روند ماه‌های مهر و آبان تصویر روشن‌تری از جهت بازار به دست خواهد داد.
نظرات کاربران