به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال استریت، صندوق قابل معامله ونگارد اس‌اند‌پی ۵۰۰ با نماد VOO یکی از ارزان‌ترین ابزارهای سرمایه‌گذاری در بازار سهام آمریکا شناخته می‌شود. کارمزد سالانه این صندوق تنها ۰٫۰۳ درصد است؛ یعنی برای هر ۱۰٬۰۰۰ دلار سرمایه‌گذاری، حدود ۳ دلار در سال هزینه کسر می‌شود. با این حال، بررسی دقیق‌تر ترکیب دارایی‌ها و شیوه مالیات‌گیری از سود سهام نشان می‌دهد هزینه واقعی نگهداری این صندوق فراتر از کارمزد اعلامی است.
دارایی‌های تحت مدیریت VOO تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ (۹ تیر ۱۴۰۵) به ۱٫۶ تریلیون دلار رسیده است؛ رقمی در حد و اندازه تولید ناخالص داخلی یک کشور بزرگ. گردش سرمایه در پرتفوی این صندوق فقط ۱ درصد بوده که نشان می‌دهد هزینه‌های معاملاتی نیز ناچیز است. اما نکته کلیدی جای دیگری است؛ ترکیب بخشی صندوق به‌جای پراکندگی متوازن، به‌شدت متمایل به فناوری است.
تمرکز پنهان در یک بخش
بر اساس داده‌های تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ (۹ تیر ۱۴۰۵)، بخش فناوری اطلاعات به‌تنهایی ۳۸ درصد از دارایی‌های VOO را تشکیل می‌دهد. بخش خدمات ارتباطی که شرکت‌هایی مانند آلفابت و متا را در بر می‌گیرد، ۹٫۷ درصد دیگر را به خود اختصاص داده است. به این ترتیب، نزدیک به ۴۷٫۷ درصد از دارایی صندوقی که قرار است نماینده ۵۰۰ شرکت بزرگ آمریکا باشد، در عمل به دو بخش وابسته به یک‌دیگر محدود می‌شود. سرمایه‌گذاری که تصور می‌کند سهمی متنوع از کل بازار دارد، در واقع بیشتر در معرض نوسانات بخش فناوری و هوش مصنوعی قرار گرفته است.
این صندوق از ۵۱۹ سهم مختلف تشکیل شده، اما در عمل چند شرکت بزرگ فناوری روند بازدهی را تعیین می‌کنند. در ۱ سال گذشته بازدهی VOO به ۱۸٫۲۷ درصد رسیده و از ابتدای سال تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ (۳۰ شهریور ۱۴۰۵) نیز ۱۴٫۱۹ درصد رشد داشته است. این عملکرد قوی محصول همان تمرکز بخشی بوده، اما در صورت افت هیجان بازار نسبت به هوش مصنوعی یا کاهش سود شرکت‌های بزرگ فناوری، همین تمرکز می‌تواند به زیان سرمایه‌گذاران تمام شود.
مالیاتی که با ذخیره سود سهام هم حذف نمی‌شود
VOO هر ۳ ماه ۱ بار سود سهام پرداخت می‌کند. مجموع این پرداخت‌ها در ۱۲ ماه گذشته به ۷٫۳۴۵۶ دلار به ازای هر سهم رسیده و در برابر قیمت فعلی نزدیک به ۷۱۱٫۷۷ دلار، بازدهی حدود ۱٫۰۳ درصد را رقم زده است. نکته مهم این‌جاست که حتی اگر سرمایه‌گذار سود سهام را به‌طور خودکار در همان صندوق بازسرمایه‌گذاری کند، سازمان مالیاتی آمریکا هر پرداخت را در همان سالی که انجام شده، درآمد مشمول مالیات تلقی می‌کند.
برای نمونه، در یک سرمایه‌گذاری مشمول مالیات به ارزش ۱ میلیون دلار، سود سالانه سهام تقریبا به ۱۰٬۵۰۰ دلار می‌رسد. با نرخ ۱۵ درصدی مالیات سود سهام واجد شرایط به‌همراه ۳٫۸ درصد مالیات درآمد سرمایه‌گذاری خالص، بدهی مالیاتی سالانه به حدود ۱٬۹۷۴ دلار می‌رسد. در بالاترین نرخ، یعنی ۲۰ درصد به‌علاوه همان ۳٫۸ درصد، این رقم به نزدیک ۲٬۴۹۹ دلار افزایش می‌یابد؛ مبلغی که هیچ‌گاه به‌صورت نقد به حساب سرمایه‌گذار واریز نشده، اما باید هر سال پرداخت شود.
صندوق‌های مشابه دیگری نیز همان شاخص اس‌اند‌پی ۵۰۰ را دنبال می‌کنند و کارمزدی کمی پایین‌تر دارند. صندوق SPLG با کارمزد ۰٫۰۲ درصد و صندوق FXAIX با کارمزد ۰٫۰۱۵ درصد، ارزان‌تر از VOO هستند، در حالی که صندوق IVV دقیقا همان کارمزد ۰٫۰۳ درصدی را دارد. با این حال، تمامی این صندوق‌ها همان ترکیب ۳۸ درصدی بخش فناوری و همان الزام مالیاتی فصلی بر سود سهام را به ارث می‌برند؛ تغییر صندوق تنها اختلاف ناچیز کارمزد را جبران می‌کند و مشکل تمرکز و مالیات همچنان باقی می‌ماند.
کارشناسان توصیه می‌کنند سرمایه‌گذاران پیش از انتخاب چنین صندوق‌هایی دو پرسش را از خود بپرسند؛ آیا تمرکز نزدیک به نیمی از دارایی در یک محور کلان اقتصادی، با باقی پرتفوی هم‌خوانی دارد؟ و آیا نگهداری صندوقی که مالیات سود سهام آن هر سال باید پرداخت شود، در یک حساب مشمول مالیات منطقی است؟ پاسخ به این دو پرسش، هزینه واقعی نگهداری VOO را برای هر سرمایه‌گذار مشخص می‌کند.
نظرات کاربران