اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی - بازار صنایع‌دستی ایران در سال‌های اخیر با چالشی روبه‌رو شده که آرام و بی‌صدا، اما مستمر، توان تولیدکنندگان و هنرمندان این حوزه را تحلیل می‌برد؛ محصولاتی که حاصل ساعت‌ها کار، مهارت نسل‌ها و بخشی از هویت فرهنگی کشور هستند، در بسیاری از موارد مشتری کافی ندارند و در ویترین فروشگاه‌ها، کارگاه‌های کوچک و انبار تولیدکنندگان باقی می‌مانند.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی - سالمندی جمعیت در ایران دیگر صرفاً یک موضوع جمعیت‌شناختی یا دغدغه‌ای محدود به نظام بازنشستگی و خدمات درمانی نیست؛ این تحول به‌تدریج به یکی از مسائل تعیین‌کننده آینده بازار کار، ساختار تولید، هزینه‌های رفاهی و سیاست‌گذاری اقتصادی کشور تبدیل می‌شود. در شرایطی که ترکیب سنی جامعه در حال تغییر است و شمار سالمندان در سال‌های آینده افزایش خواهد یافت، پرسش اصلی این است که اقتصاد ایران چگونه می‌تواند از یک سو نیازهای حمایتی این گروه را تأمین کند و از سوی دیگر، توانایی‌ها، تجربه و ظرفیت‌های اقتصادی آنان را نادیده نگیرد.
سید حامد عاملی، معاون وزیر صنعت معدن و تجارت اعلام کرد: تمام تلاش دولت و وزیر صمت در جهت جلوگیری از اعمال مصوباتی است که باعث افزایش قیمت‌ها بویژه در حوزه خودرو می‌باشد.
در جغرافیای سیاسی امروز، مفهوم «امنیت» دیگر تنها به معنای دفاع مرزی و نظامی نیست، بلکه «امنیت اقتصادی» و توانایی حفظ جریان‌های حیاتی کالا و سرمایه در شرایط بحرانی، به یکی از ستون‌های اصلی بقای ملی تبدیل شده است.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی - بازار طلا در اقتصاد ایران فقط محل خریدوفروش یک فلز گران‌بها نیست؛ برای بسیاری از خانوارها، پناهگاهی برای حفظ ارزش پس‌انداز در برابر تورم و کاهش قدرت خرید به شمار می‌رود. همین جایگاه اقتصادی و روانی باعث شده است که هر تغییر در قیمت طلا، از نوسانات نرخ ارز و بهای جهانی اونس گرفته تا تحولات سیاسی و انتظارات تورمی، با حساسیت زیادی از سوی مردم دنبال شود. در چنین فضایی، شبکه‌های اجتماعی به یکی از مهم‌ترین مسیرهای دریافت اخبار، پیش‌بینی قیمت و تصمیم‌گیری درباره خریدوفروش طلا تبدیل شده‌اند؛ اما گسترش این فضا، در کنار دسترسی سریع به اطلاعات، زمینه فعالیت صفحاتی را نیز فراهم کرده است که بدون برخورداری از هویت صنفی روشن یا سابقه کارشناسی قابل ارزیابی، درباره آینده بازار اظهارنظر می‌کنند و گاهی در ازای دریافت پول، تحلیل و سیگنال معاملاتی در اختیار مخاطبان قرار می‌دهند.
تاب‌آوری در کسب‌وکار فقط به این معنا نیست که درِ شرکت باز بماند و فعالیت متوقف نشود. یک کسب‌وکار تاب‌آور باید در شرایط سخت هنوز توان ادامه دادن داشته باشد، بتواند تصمیم بگیرد، بین چند گزینه انتخاب کند و برای حل مسئله امروز، همه ظرفیت فردای خودش را مصرف نکند. این تفاوت مهمی است، چون یک مجموعه ممکن است هنوز فروش داشته باشد، مشتری داشته باشد و حتی روی کاغذ سودده هم باشد، اما دیگر تاب‌آور نباشد.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی - بازار رمزارزها در ایران سال‌هاست از مرحله یک پدیده محدود و تخصصی عبور کرده و به یکی از گزینه‌های مورد توجه بخشی از سرمایه‌گذاران، معامله‌گران و حتی خانوارهایی تبدیل شده است که به دنبال حفظ ارزش دارایی یا کسب بازده از نوسانات بازارهای مالی هستند. با این حال، توسعه معاملات رمزارزی در شرایطی ادامه یافته که تعیین چارچوب‌های روشن برای فعالیت این بازار، حفاظت از حقوق سرمایه‌گذاران و ایجاد ابزارهای مالی رسمی متناسب با آن، با تأخیر و چالش‌های متعدد همراه بوده است. طرح راه‌اندازی صندوق سرمایه‌گذاری رمزارزی، مشابه صندوق‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر طلا، از جمله ایده‌هایی است که می‌توانست در صورت طراحی دقیق، بخشی از تقاضای موجود را به سمت ابزارهای تحت نظارت بازار سرمایه هدایت کند؛ اما این ایده، به گفته مطرح‌کنندگان آن، از سال ۱۳۹۷ در محافل مرتبط مطرح بوده و با وجود پیگیری‌های بعدی، هنوز به نتیجه مورد انتظار نرسیده است.
اقتصاد پویا / سرویس نفت و انرژی - تأکید رئیس‌جمهوری بر همکاری دستگاه‌های اجرایی برای مدیریت بهینه مصرف انرژی، بار دیگر موضوعی قدیمی اما حیاتی را به مرکز توجه سیاست‌گذاری اقتصادی بازگردانده است؛ موضوعی که از مصرف بنزین و گازوئیل تا برق، گاز و آب را دربرمی‌گیرد و آثار آن مستقیماً بر بودجه خانوارها، هزینه تولید، پایداری خدمات عمومی و توان اقتصادی کشور نمایان می‌شود.
اقتصاد پویا / سرویس صنعت- صنعت فولاد ایران در شرایطی با چالش‌های متعدد در حوزه تولید، صادرات، تأمین انرژی و قیمت‌گذاری روبه‌روست که نحوه مداخله دولت در بازار این محصول، به یکی از محورهای اختلاف میان فعالان حلقه‌های مختلف زنجیره فولاد تبدیل شده است. از استخراج سنگ‌آهن و تولید کنسانتره و گندله گرفته تا آهن اسفنجی، شمش و محصولات نهایی، هر حلقه از این زنجیره به قیمت نهاده‌ها، هزینه انرژی، شرایط صادرات و میزان تقاضای داخلی وابسته است. در چنین ساختاری، تصمیمی که در ظاهر با هدف کنترل قیمت یک محصول اتخاذ می‌شود، ممکن است هزینه تولید را در حلقه‌های بعدی افزایش دهد و تعادل اقتصادی کل زنجیره را تحت تأثیر قرار دهد. از همین رو، انتقاد برخی فعالان صنعت فولاد به سیاست‌های تنظیم بازار، تنها به یک بخشنامه یا یک قیمت مشخص محدود نمی‌شود؛ موضوع اصلی، چگونگی تعیین قیمت، نقش بورس کالا و مرز میان نظارت دولت و مداخله مستقیم در سازوکار عرضه و تقاضاست.
اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد سیاسی- بسته‌شدن گذرگاه‌های مرزی میان ایران و عراق، فراتر از یک تصمیم اجرایی یا محدودیت مقطعی در مبادلات تجاری، می‌تواند به مسئله‌ای راهبردی در روابط اقتصادی و سیاسی دو کشور تبدیل شود؛ مسئله‌ای که پیامدهای آن تنها به کامیون‌های متوقف‌شده در مرز، تأخیر در ترخیص کالا یا کاهش رفت‌وآمد بازرگانان محدود نمی‌ماند، بلکه زنجیره‌ای از آثار اقتصادی را در بازارهای محلی، شبکه تأمین کالا، اشتغال مرزنشینان و مناسبات منطقه‌ای به دنبال خواهد داشت. ابراز نگرانی شدید نخست‌وزیر عراق از بسته‌شدن برخی گذرگاه‌های مرزی با ایران و هشدار تلویحی او درباره زیان‌بار بودن ادامه این وضعیت برای بغداد، نشان می‌دهد که اهمیت این مسیرها برای اقتصاد عراق را نمی‌توان نادیده گرفت. در شرایطی که اقتصادهای منطقه با فشارهای مالی، نوسانات تجاری و رقابت‌های ژئوپلیتیکی روبه‌رو هستند، محدودکردن مسیرهای مبادله با یکی از همسایگان مهم، بدون ارزیابی دقیق هزینه‌ها و منافع، ممکن است به تصمیمی پرهزینه تبدیل شود؛ تصمیمی که آثار آن پیش از هر طرف دیگری، در اقتصاد واقعی و زندگی روزمره مردم دو کشور نمایان خواهد شد.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی -تورم فقط افزایش قیمت کالاها و خدمات نیست؛ تورم مزمن، نیرویی فرساینده است که به‌تدریج قدرت خرید مردم را کاهش می‌دهد، پس‌انداز خانوارها را تحلیل می‌برد، برنامه‌ریزی برای آینده را دشوار می‌کند و اعتماد عمومی به سیاست‌گذاری اقتصادی را تحت فشار قرار می‌دهد. هنگامی که افزایش قیمت‌ها به بخشی دائمی از زندگی تبدیل می‌شود، جامعه به‌تدریج از مسیر پیشرفت فاصله می‌گیرد و بخش بزرگی از انرژی خود را به‌جای تولید، نوآوری و سرمایه‌گذاری، صرف حفظ حداقل‌های زندگی می‌کند. در چنین شرایطی، حتی افرادی که شاغل‌اند و درآمد مستمر دارند، ممکن است هر سال نسبت به سال قبل توانایی کمتری برای خرید مسکن، تأمین هزینه‌های درمان، آموزش فرزندان و تشکیل سرمایه داشته باشند. خطر اصلی زمانی شکل می‌گیرد که سیاست‌های اقتصادی به‌جای مهار ریشه‌های تورم، خود به عاملی برای تداوم آن تبدیل شوند.
در دوره‌هایی که قیمت‌ها سریع‌تر از درآمد بالا می‌روند، طبیعی است که مردم بیش از گذشته به فکر حفظ ارزش پولشان باشند. هر روز یک سؤال تکرار می‌شود: طلا بخریم؟ ارز بخریم؟ پول را در بانک نگه داریم؟ وارد بازار دیگری شویم؟
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی - در جهانی که اینترنت به زیرساخت اصلی تولید، تجارت، آموزش، اشتغال و زندگی روزمره تبدیل شده است، رقابت کشورها دیگر فقط بر سر سرعت و کیفیت شبکه نیست؛ هزینه دسترسی مردم و کسب‌وکارها به ارتباطات نیز به یکی از معیارهای مهم توسعه اقتصادی تبدیل شده است.
اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد سیاسی- بازار انرژی پاکستان در روزهای اخیر بار دیگر به یکی از مهم‌ترین نقاط تلاقی منافع اقتصادی ایران و همسایه شرقی تبدیل شده است؛ بازاری که از یک‌سو با نیاز مستمر به سوخت، فشار هزینه‌های انرژی و محدودیت‌های تأمین روبه‌روست و از سوی دیگر، می‌تواند برای ایران فرصتی مهم جهت توسعه صادرات انرژی و افزایش درآمدهای ارزی فراهم کند.
اقتصاد کشور را نمی‌توان با شعار اداره کرد؛ همان‌طور که نمی‌توان با تصمیم‌های غیرکارشناسی، بی‌توجهی به واقعیت‌های بازار و بی‌اعتنایی به سفره مردم، انتظار بهبود معیشت و رونق تولید داشت.
اقتصاد پویا / سرویس صنعت-هوش مصنوعی دیگر فناوری متعلق به آینده نیست؛ این فناوری به‌سرعت وارد کارخانه‌ها، خطوط تولید، انبارها، واحدهای کنترل کیفیت و زنجیره‌های تأمین شده و قواعد رقابت صنعتی را تغییر می‌دهد.
نشست خبری بیستمین نمایشگاه بین‌المللی صنایع معدنی، ماشین‌آلات و تجهیزات معدن، راهسازی و صنایع وابسته، با تأکید بر نقش پیشرانی بخش معدن در اقتصاد ملی، کاربرد هوش مصنوعی در بهره‌وری صنایع و ضرورت حمایت‌های نقدینگی و سوختی از معدن‌کاران برگزار شد؛ رویدادی که از ۶ تا ۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ با حضور بیش از ۱۳۰ شرکت بزرگ و مشارکت‌کنندگان خارجی در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران کلید می‌خورد.
اقتصاد پویا / سرویس صنعت- صنعت گردشگری ایران در یکی از دشوارترین موقعیت‌های سال‌های اخیر قرار گرفته است؛ صنعتی که از یک سو با کاهش قدرت خرید خانوارهای ایرانی و حذف تدریجی سفر از سبد هزینه‌های زندگی روبه‌روست و از سوی دیگر، در سایه نااطمینانی‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی از وقوع جنگ و آسیب دیدن تصویر ایران به‌عنوان مقصد گردشگری، با افت تقاضای گردشگران خارجی دست‌وپنجه نرم می‌کند.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی - بورس کالا در فلسفه شکل‌گیری خود قرار است محلی شفاف برای رقابت میان عرضه‌کنندگان و خریداران، کشف قیمت بر اساس واقعیت‌های بازار و کاهش مداخلات غیرضروری در معاملات باشد؛ بازاری که در آن قیمت نه با بخشنامه و تصمیم اداری، بلکه از دل تعامل عرضه و تقاضا شکل می‌گیرد. با این حال، در اقتصاد ایران، فاصله میان مأموریت اصلی بورس کالا و انتظارات سیاست‌گذاران از این نهاد، به یکی از چالش‌های جدی بازارهای کالایی تبدیل شده است. نگاه تنظیم‌گرانه به بورس کالا، تلاش برای کنترل قیمت محصولات پایه و تعیین چارچوب‌های دستوری برای عرضه و معامله، در مواردی زمینه اختلاف میان تولیدکنندگان، خریداران و نهادهای نظارتی را فراهم کرده است.
اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد سیاسی- اقتصاد ایران سال‌هاست با یکی از پیچیده‌ترین تناقض‌های سیاست‌گذاری مواجه است؛ از یک سو، دولت برای حمایت از معیشت خانوارها و جلوگیری از افزایش قیمت کالاهای اساسی و دارو، به تعیین نرخ‌های دستوری و محدود کردن قیمت فروش متوسل می‌شود و از سوی دیگر، همین سیاست در بسیاری از موارد نتوانسته است دسترسی پایدار مصرف‌کنندگان به کالاهای مورد نیاز را تضمین کند. در ظاهر، سرکوب قیمت‌ها قرار است مانعی در برابر گرانی باشد، اما در عمل، هنگامی که قیمت تعیین‌شده با هزینه واقعی تولید، تأمین مواد اولیه، حمل‌ونقل، دستمزد و توزیع همخوانی نداشته باشد، زنجیره‌ای از اختلال‌ها شکل می‌گیرد که نتیجه آن می‌تواند کاهش عرضه رسمی، افت کیفیت محصولات، گسترش بازار سیاه، شکل‌گیری رانت و تضعیف بنگاه‌های تولیدی باشد.
پژوهشکده بیمه کارگاه آموزشی «کاربردهای سنجش از دور و پردازش تصاویر» را با حضور دکتر محسن بخت یاری پژوهشگر پسادکتری سنجش از دور، تحلیلگر مکانی در سازمان منابع طبیعی برگزار می‌کند.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی -بازار مسکن ایران در سال‌های اخیر به یکی از روشن‌ترین نمادهای شکاف میان درآمد خانوارها و هزینه‌های زندگی تبدیل شده است؛ بازاری که در آن، خانه برای بخش بزرگی از جامعه دیگر نه یک هدف دست‌یافتنی، بلکه رؤیایی دور از دسترس است. افزایش قیمت خرید مسکن، رشد مستمر اجاره‌بها، کاهش قدرت پس‌انداز و دشوارتر شدن دسترسی به تسهیلات بانکی، شرایطی ایجاد کرده که بسیاری از خانوارهای حقوق‌بگیر و طبقه متوسط را از مسیر طبیعی خانه‌دار شدن خارج کرده است. در چنین شرایطی، پرسش اساسی این است که چرا با وجود اجرای طرح‌های مختلف ساخت مسکن، وعده‌های متعدد برای افزایش عرضه و سیاست‌های گوناگون تنظیم بازار، هنوز تأمین سرپناه به یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های اقتصادی و اجتماعی مردم تبدیل شده است؟ پاسخ را نمی‌توان تنها در کمبود واحدهای مسکونی جست‌وجو کرد؛ زیرا مسئله مسکن در ایران، علاوه بر عرضه و تقاضا، به تورم مزمن، ساختار سرمایه‌گذاری، انتظارات تورمی، ضعف سیاست‌گذاری و تبدیل خانه به ابزاری برای حفظ ارزش دارایی‌ها گره خورده است.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی -مراکز خرید و مجتمع‌های تجاری که تا همین چند سال پیش از شلوغی راهروها، صف صندوق‌ها و رفت‌وآمد مشتریان رونق می‌گرفتند، این روزها با واقعیتی متفاوت روبه‌رو شده‌اند؛ بازدیدکننده هست، ویترین‌ها روشن‌اند، فروشگاه‌ها باز هستند و مردم همچنان برای قدم زدن، تماشای اجناس، گذراندن اوقات فراغت یا مقایسه قیمت‌ها به مراکز خرید مراجعه می‌کنند، اما تعداد کسانی که با کیسه‌های خرید از فروشگاه‌ها خارج می‌شوند، کمتر از گذشته به نظر می‌رسد. در برخی مراکز تجاری، حتی در ساعت‌هایی که انتظار می‌رود رفت‌وآمد بیشتری وجود داشته باشد، مشتریان بیشتر تماشاگرند تا خریدار. آنها قیمت لباس‌ها را بررسی می‌کنند، برچسب کالاهای دیجیتال را می‌خوانند، از فروشندگان درباره تخفیف‌ها می‌پرسند و پس از چند دقیقه، بدون خرید از مغازه خارج می‌شوند. این تصویر، فراتر از یک تغییر ساده در رفتار مصرف‌کننده، نشانه‌ای از فشار اقتصادی بر خانوارها و کاهش توان خرید بخش‌هایی از جامعه است؛ وضعیتی که می‌تواند فاصله میان تقاضای ظاهری و تقاضای واقعی را در بازار خرده‌فروشی افزایش دهد.
اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد سیاسی- اظهارات تند و هشدارآمیز منتسب به بابک زنجانی درباره تداوم محدودیت‌ها در مرز ریمدان و وضعیت ناوگان حمل‌ونقل ایران در مرز پاکستان، بار دیگر موضوع پیوند میان تجارت مرزی، صادرات انرژی و مناسبات اقتصادی همسایگان را به کانون توجه آورده است؛ موضوعی که اگر از سطح تهدیدهای رسانه‌ای فراتر برود و به تصمیم‌های اجرایی منجر شود، می‌تواند پیامدهایی برای فعالان حمل‌ونقل، صادرکنندگان، واردکنندگان و روابط تجاری دو کشور به همراه داشته باشد. زنجانی در مواضعی که از او منتشر شده، با اشاره به شرایط دشوار رانندگان تریلی‌های شرکت دات‌وان و هزاران ناوگان تحت مدیریت این مجموعه، مدعی شده است که این نیروها نزدیک به ۶۰ روز در مرز ریمدان با مشکلات و محدودیت‌های جدی مواجه بوده‌اند.
اقتصاد پویا / سرویس نفت و انرژی - قرار بود ارز ترجیحی، سپری در برابر گرانی باشد؛ قرار بود دلارهای ارزان‌قیمت به واردات کالاهای اساسی اختصاص پیدا کند تا نان، روغن، برنج، گوشت، مرغ، دارو و دیگر اقلام ضروری با قیمتی قابل‌تحمل به دست مردم برسد. قرار بود فاصله میان نرخ ارز رسمی و آزاد، به جای آنکه به سود گروهی محدود تمام شود، هزینه زندگی میلیون‌ها خانوار را کاهش دهد و اجازه ندهد نوسانات بازار ارز مستقیماً به سفره مردم منتقل شود. اما پرسش مهمی که همچنان در اقتصاد ایران مطرح است، این است که چرا با وجود تخصیص منابع ارزی یارانه‌ای، فشار گرانی از زندگی خانوارها کنار نمی‌رود و بسیاری از کالاهای اساسی در بازار با قیمت‌هایی معامله می‌شوند که گویی هیچ حمایتی از آنها صورت نگرفته است؟ این تناقض، نقطه آغاز یکی از پیچیده‌ترین بحث‌های اقتصادی کشور است؛
اقتصاد ایران بیش از آنکه از کمبود ظرفیت، نیروی انسانی یا فرصت‌های تجاری رنج ببرد، از ضعف در دفاع قاطعانه از منافع اقتصادی خود آسیب می‌بیند.
استان تهران با بیشترین نماد اعتماد الکترونیکی(اینماد) در بین سایر استان‌های کشور سهم ۴۰ درصدی از تجارت الکترونیک کشور را دارد که با حفظ جایگاه خود در رتبه نخست به کانون اصلی فعالیت و توسعه کسب و کارهای دیجیتال در ایران تبدیل شده است.
اقتصاد پویا / سرویس نفت و انرژی - سلامت، یکی از اساسی‌ترین حقوق شهروندان است؛ حقی که قرار است فارغ از میزان درآمد و موقعیت اقتصادی افراد، امکان دسترسی به خدمات درمانی ضروری را فراهم کند. با این حال، افزایش هزینه‌های درمان، رشد پرداخت از جیب خانوارها و دشواری تأمین هزینه برخی خدمات تخصصی، این پرسش را جدی‌تر از گذشته مطرح کرده است که آیا نظام سلامت ایران همچنان می‌تواند میان درآمد ارائه‌دهندگان خدمات پزشکی و توان مالی بیماران تعادل برقرار کند؟ در یک سوی این معادله، پزشکانی قرار دارند که برای سال‌ها تحصیل، آموزش تخصصی، مسئولیت حرفه‌ای و اداره مراکز درمانی هزینه می‌کنند؛ در سوی دیگر، بیمارانی ایستاده‌اند که گاهی برای یک عمل جراحی، تشخیص بیماری یا ادامه درمان ناچار به فروش دارایی، قرض‌گرفتن یا به تعویق انداختن مراجعه پزشکی می‌شوند. مسئله از جایی نگران‌کننده می‌شود که فاصله میان تعرفه رسمی و هزینه واقعی پرداختی بیمار افزایش یابد و شفافیت مالی، نظارت مؤثر و سازوکار پاسخ‌گویی نتوانند از حقوق هر دو طرف محافظت کنند.
اقتصاد پویا / سرویس اجتماعی - نظام بازنشستگی ایران با مسئله‌ای روبه‌روست که آثار آن ممکن است سال‌ها پیش از آنکه به بحرانی آشکار تبدیل شود، زندگی میلیون‌ها شاغل، بازنشسته و خانواده ایرانی را تحت تأثیر قرار دهد. صندوق‌هایی که قرار بود حاصل سال‌ها کار و پرداخت حق بیمه را به درآمدی پایدار در دوران سالمندی تبدیل کنند، اکنون با فشار فزاینده هزینه‌ها، کاهش توان تأمین منابع و وابستگی روزافزون به حمایت‌های مالی دولت مواجه‌اند. این وضعیت تنها یک مشکل حسابداری در ترازنامه صندوق‌ها نیست؛ موضوع، آینده امنیت اقتصادی نسلی است که امروز کار می‌کند، حق بیمه می‌پردازد و انتظار دارد در پایان دوران اشتغال، از حداقلی از درآمد قابل اتکا برخوردار باشد. پرسش نگران‌کننده این است که آیا جوانان امروز، پس از چند دهه کار، می‌توانند به دریافت حقوق بازنشستگی متناسب با نیازهای زندگی امیدوار باشند یا ناچار خواهند شد در سنین سالمندی نیز برای تأمین هزینه‌های اولیه زندگی کار کنند؟
اقتصاد پویا / سرویس صنعت- افزایش توجه مردم به تتر و بازار رمزارزها را نمی‌توان صرفاً به عطش کسب سودهای سریع یا گسترش سفته‌بازی نسبت داد. در اقتصادی که کاهش ارزش پول ملی به یکی از نگرانی‌های دائمی خانوارها تبدیل شده، بخشی از جامعه برای حفظ قدرت خرید خود به ابزارهایی روی آورده است که تا همین چند سال پیش بیشتر در اختیار فعالان حرفه‌ای بازارهای مالی بود. امروز خرید تتر، نگهداری دارایی دیجیتال و تبدیل بخشی از پس‌انداز به ارزهای خارجی، برای گروهی از شهروندان نه یک انتخاب لوکس، بلکه تلاشی برای فرار از کاهش ارزش دارایی‌هایشان است؛ تلاشی که البته می‌تواند به همان اندازه که امیدبخش به نظر می‌رسد، خطرناک و پرهزینه باشد. پرسش اصلی اینجاست که آیا گسترش معاملات رمزارزی در میان اقشار متوسط جامعه، نشانه رونق یک بازار مالی تازه است یا زنگ خطری درباره کاهش اعتماد عمومی به پول ملی و ناکامی سیاست‌های اقتصادی در ایجاد ثبات؟
سیاست ارزی قرار است حافظ منافع ملی باشد، اما اگر اجرای آن به تضعیف صادرکننده خوش‌نام، تعطیلی بنگاه‌های باسابقه و واگذاری بازارهای جهانی به واسطه‌ها منجر شود، باید در منطق آن تردید کرد. پرسش اساسی این است: آیا برای بازگرداندن ارز صادراتی، راهی جز فشار یکسان بر همه صادرکنندگان وجود ندارد؟ آیا می‌توان با قواعدی مشابه، هم با صادرکننده مواد خام برخورد کرد و هم با تاجری که دهه‌ها برای فرش، پسته، زعفران و صنایع دستی ایران مشتری ساخته و اعتماد جهانی خریده است؟
اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد سیاسی- کالا وارد کشور شده، هزینه خرید آن پرداخت شده، ارز برای تأمین آن مصرف شده و کشتی یا کانتینر، هزاران کیلومتر مسیر را پشت سر گذاشته است؛ اما در مقصد، زنجیره‌ای از مجوزها، تأییدیه‌ها و تشریفات اداری می‌تواند مانع رسیدن آن به بازار یا خط تولید شود. این تصویر، یکی از پرهزینه‌ترین تناقض‌های تجارت خارجی ایران را آشکار می‌کند: اقتصادی که برای تأمین کالاهای اساسی، دارو، نهاده‌های دامی و مواد اولیه صنعتی با محدودیت‌های ارزی دست‌وپنجه نرم می‌کند، هم‌زمان باید هزینه توقف بخشی از همین کالاها را در بنادر و گمرکات تحمل کند. هر روز تأخیر می‌تواند هزینه انبارداری، دموراژ کشتی، افت کیفیت محموله، خواب سرمایه و تأخیر در تولید را افزایش دهد؛ هزینه‌هایی که در نهایت ممکن است به قیمت تمام‌شده کالا، فشار بر بودجه عمومی و قدرت خرید مصرف‌کننده منتقل شوند.
بعضی وقتها تصمیم مالی از روی نیاز گرفته نمی‌شود؛ از روی ترس گرفته می‌شود.
تراژدی منابع مشترک چیست؟تراژدی منابع مشترک وضعیتی است که در آن هر فرد برای سود خودش از منبعی همگانی مانند مرتع، آب یا ذخایر ماهی بیش از اندازه برداشت می‌کند و سرانجام آن منبع برای همه از دست می‌رود.
صندوق اعتماد چیست؟
برنامه نجات دارایی‌های مشکل‌دار (TARP) چیست؟
توماس مالتوس کیست؟
طبقه‌بندی مالیاتی چیست؟
مفهوم بازگشتی چیست؟
SWOT چیست؟
علوم اجتماعی چیست؟
سیستم بانکداری سایه چیست؟
