مستأجری که امروز در شرق تهران آپارتمان میان‌متراژ می‌خواهد، به‌طور میانگین با درخواست ۱ میلیارد و ۲۸ میلیون تومان ودیعه و ۱۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان اجاره ماهانه روبه‌رو است. حدود ۷۰ درصد هزینه این قراردادها به ودیعه مربوط است.
طرح ۸ هزار و ۱۰۰ واحدی نهضت ملی مسکن اراک طبق برنامه تا پایان شهریور ۱۴۰۷ تکمیل و تحویل می‌شود. برای متقاضیان، این یعنی حدود ۲۳ ماه انتظار تا تحویل.
وزارت راه و شهرسازی برنامه‌ای ۱۰ساله برای مسکن تدوین می‌کند که محور آن مسکن استیجاری است. این تغییر جهت می‌تواند برای خانوارهای اجاره‌نشین مهم‌تر از وعده‌های خانه‌دار شدن باشد.
اجاره یک آپارتمان میان‌متراژ ۱۰ تا ۲۵ ساله در مرکز تهران اکنون به ودیعه ۷۳۰ میلیون تومانی و اجاره ماهانه ۷.۵ میلیون تومانی نیاز دارد. این قیمت‌ها در آگهی‌ها ثبت شده‌اند و رقم نهایی قراردادها پس از چانه‌زنی تعیین می‌شود.
داده‌های اجاره در پاییز نشان می‌دهد موجرها در قراردادهای جدید بخش بیشتری از مبلغ اجاره را به‌صورت پول‌پیش می‌خواهند. این تغییر به بازدهی بازارهای موازی گره خورده است و نقدینگی بیشتری از مستاجر برای جابه‌جایی می‌خواهد.
بخشی از انبوه‌سازان ایرانی سرمایه و توان اجرایی خود را به بازارهای خارجی برده‌اند. این جابه‌جایی می‌تواند در سال‌های آینده از عرضه واحدهای نوساز بکاهد و بر قیمت و اجاره مسکن اثر بگذارد.
قیمت مسکن همچنان بالا می‌رود، اما توان خرید خانوارها کم شده و معامله‌ها کند پیش می‌رود. بیش از نیمی از ساکنان تهران اکنون مستأجرند و سازندگان به دنبال روش‌های تازه برای فروش هستند.
تجربه کاتالونیا در تعیین سقف اجاره‌بها حالا محل بحث جدی شده است. مستاجران از اجاره‌های بالا گلایه دارند و منتقدان می‌گویند قیمت‌گذاری دستوری عرضه خانه را کاهش داده است.
شهردار تهران اعلام کرد ۵۱ درصد ساکنان پایتخت اجاره‌نشین هستند و شهرداری طرح تازه‌ای برای مسکن و تثبیت قیمت‌ها دارد. بر پایه این طرح، ۱۲ قلم کالای اساسی از آبان با قیمت ثابت به دست مصرف‌کننده می‌رسد.
شهردار تهران اعلام کرد ۵۱ درصد ساکنان پایتخت اجاره‌نشین هستند. او مدیریت مشارکتی و استفاده مشترک مردم از ظرفیت‌های شهرداری را راهی برای کاهش فشار مسکن معرفی کرد.
قیمت خانه در نازی‌آباد به سطحی رسیده که خرید را برای بخش بزرگی از متقاضیان دشوار کرده است. این محله تا امروز یکی از آخرین گزینه‌های در دسترس برای خانه‌دار شدن در پایتخت بود.
هزینه ساخت هر مترمربع واحد مسکونی متعارف در تهران، بدون احتساب زمین، به ۶۵ تا ۷۰ میلیون تومان رسیده است. این رقم یعنی فقط ساخت یک آپارتمان ۱۰۰ متری نزدیک به ۷ میلیارد تومان هزینه دارد.
رکود بازار مسکن بخشی از انبوه‌سازان ایرانی را به فعالیت در ترکیه، کشورهای عربی، آسیای میانه و استرالیا کشانده است. پیامد این روند برای خریدار داخلی، احتمال کندتر شدن ساخت واحدهای نو در سال‌های پیش‌روست.
رشد پرشتاب اجاره‌بها در اسپانیا ده‌ها هزار مستأجر را به خیابان‌های مادرید و دیگر شهرهای بزرگ کشانده است. پرسش اصلی اکنون این است که دولت تا کجا می‌تواند در بازار اجاره دخالت کند.
ودیعه ۷۰۰ میلیون تومانی که زمانی رقمی بزرگ بود، اکنون فقط حداقل لازم برای ورود به بازار اجاره است. موجر و مستأجر حالا بر سر سه موضوع چانه می‌زنند: مبلغ ودیعه، اجاره ماهانه و امکاناتی که مستأجر از آن‌ها چشم می‌پوشد.
مدیرکل راه و شهرسازی سیستان و بلوچستان اعلام کرد ۴ هزار و ۲۰۰ واحد نهضت ملی مسکن در شمال استان قرار است تا پایان سال تحویل شود. برای تحقق این برنامه باید در ۵ ماه و نیم باقی‌مانده، هر ماه بیش از ۷۵۰ واحد آماده شود.
وزارت راه و شهرسازی سیاست‌های مسکن را بر تکمیل واحدهای حمایتی، عرضه زمین و پشتیبانی از مستأجران متمرکز کرده است. با این جهت‌گیری، کمک‌های دولتی هدفمندتر به خانوارهای کم‌برخوردار می‌رسد.
گزارش تازه وزارت راه و شهرسازی نشان می‌دهد حدود ۷۳۵ هزار واحد مسکن حمایتی روی زمین‌های اجاره ۹۹ ساله پروانه ساخت گرفته‌اند. اما وقتی همین پروژه‌ها تا مرحله تکمیل دنبال شوند، تصویر دیگری از پیشرفت واقعی ساخت‌وساز به دست می‌آید.
هزینه رهن مسکن ۱۰۰ درصد افزایش یافته است. قیمت خانه در تهران هم در ۱ سال بیش از ۲ برابر شده و مستأجر برای همان خانه سال گذشته، اکنون به ۲ برابر پول نیاز دارد.
قیمت مسکن در تهران طی ۱ سال گذشته بیش از ۱۰۰ درصد رشد کرده و هزینه رهن نیز به همین نسبت بالا رفته است. فاصله خانوارها با خرید خانه بیشتر شده و مستأجران برای تمدید قرارداد، ودیعه‌ای تقریباً ۲ برابر نیاز دارند.
تورم نقطه‌به‌نقطه اجاره‌بها در بهار ۱۴۰۵ به ۳۳٫۱ درصد رسید و روند نزولی ۲ سال و نیم گذشته را متوقف کرد. این تغییر نشان می‌دهد فشار هزینه مسکن بر مستأجران دیگر رو به کاهش نیست.
یک خانوار تهرانی برای خرید خانه اکنون بیش از ۷۰ سال پس‌انداز لازم دارد. هم‌زمان، میانگین قیمت هر متر مسکن در پایتخت از ۲۳۰ میلیون تومان گذشته است.
حضور اتباع خارجی در تهران، مشهد و دیگر کلانشهرها به یکی از متغیرهای کمتر بررسی‌شده بازار اجاره تبدیل شده است. نبود آمار شفاف از این تقاضا، برآورد اثر واقعی آن بر اجاره‌بها را دشوار کرده است.
بیش از نیمی از جمعیت تهران اجاره‌نشین است و اجاره‌بها حدود ۷۰ درصد سبد هزینه خانوار را به خود اختصاص می‌دهد. با این ترکیب، توان پس‌انداز و برنامه‌ریزی مالی خانوارهای پایتخت به‌شدت محدود است.
آمارهای رسمی نشان می‌دهد شمار خانوارهای مستأجرِ درگیر فقر ۴۸ درصد افزایش یافته است. در تهران، هزینه مسکن تا ۷۰ درصد درآمد خانوار را می‌گیرد و سهم کمی برای سایر نیازها باقی می‌گذارد.
حدود ۷ میلیون خانوار ایرانی در خانه اجاره‌ای زندگی می‌کنند. این رقم نشان می‌دهد هزینه مسکن برای بخش بزرگی از جامعه، بر تصمیم‌های مالی، تشکیل خانواده و کیفیت زندگی اثر مستقیم دارد.
از هر ۱۰ بازنشسته، ۳ نفر همچنان در خانه استیجاری زندگی می‌کنند. این یعنی بخشی از جامعه با درآمدی تقریباً ثابت، هر سال با تمدید قرارداد اجاره روبه‌رو می‌شود.
یک موجر پس از ۳ سال تمدید قرارداد، اجاره‌بها را حدود ۶۰ درصد بالا برد و پس از درخواست چانه‌زنی، تخلیه خانه را خواست. این روایت نشان می‌دهد هزینه مسکن برای بخشی از مستأجران از توان پرداختشان فراتر رفته است.
فاصله درآمد خانوار با هزینه مسکن بیشتر شده است. برخی مستأجران به مناطق ارزان‌تر و حاشیه شهرها رفته‌اند و الگوهای تازه‌ای مانند سکونت اشتراکی و «اجاره تودرتو» در بازار اجاره شکل گرفته است.
شمار مستأجرانی که دهه ششم و هفتم زندگی را می‌گذرانند، دیگر کم نیست. برای این گروه، هر بار تمدید قرارداد اجاره به معنای خانه‌ای کوچک‌تر یا محله‌ای دورتر است.
با پایان فصل جابه‌جایی، بسیاری از مستأجران قرارداد تازه را با رقمی بالاتر از سال گذشته بسته‌اند. نتیجه، کوچک‌شدن سهم دیگر هزینه‌ها و پس‌انداز در سبد خانوار است.
دفتر اقتصاد مسکن مهم‌ترین چالش‌های بازار مسکن را بررسی کرده است. این ارزیابی نشان می‌دهد که مشکل اصلی بازار فقط قیمت بالا نیست و به ساختار عرضه، تقاضا و تأمین مالی برمی‌گردد.
سازمان ملل اعلام کرد جهان با کمبود ۲۸۸ میلیون واحد مسکونی روبه‌روست، اما تا ۳٫۴ میلیارد نفر به مسکن مناسب دسترسی ندارند. این شکاف نشان می‌دهد ساخت خانه‌های بیشتر به‌تنهایی بحران مسکن را حل نمی‌کند.
تراژدی منابع مشترک چیست؟تراژدی منابع مشترک وضعیتی است که در آن هر فرد برای سود خودش از منبعی همگانی مانند مرتع، آب یا ذخایر ماهی بیش از اندازه برداشت می‌کند و سرانجام آن منبع برای همه از دست می‌رود.
صندوق اعتماد چیست؟
برنامه نجات دارایی‌های مشکل‌دار (TARP) چیست؟
توماس مالتوس کیست؟
طبقه‌بندی مالیاتی چیست؟
مفهوم بازگشتی چیست؟
SWOT چیست؟
علوم اجتماعی چیست؟
سیستم بانکداری سایه چیست؟
